نه سازمان فعال در حوزه ارزهای دیجیتال برای پاسخ به پرسشی که صنعت عمدتاً با استفاده از محتوای تبلیغاتی به آن پرداخته، گرد هم آمده‌اند: “مقاوم در برابر کوانتوم” واقعاً به چه معناست؟
ائتلاف کوانتوم: تعریف استانداردهای مقاومت در برابر کوانتوم برای بلاکچین
این گروه که “ائتلاف کوانتوم” (Quantum Alliance) نام دارد، در تاریخ ۱۵ تا ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ راه‌اندازی شد. مأموریت اعلام شده این ائتلاف، تعریف و آزمایش استانداردهای مقاوم در برابر کوانتوم برای شبکه‌های بلاکچین و الزام هر مدعی مقاومت در برابر کوانتوم به اثبات ادعای خود در برابر معیارهای قابل راستی‌آزمایی است.
اعضای مؤسس این ائتلاف شامل رهبران شرکت‌های Quantus، American Fortress و Intmax، در کنار سایر سازمان‌های بلاکچینی هستند که این گروه را به نه عضو کامل می‌کنند.
این ائتلاف اعلام کرده است که تعاریف و استانداردهای باز برای آمادگی پساکوانتوم را منتشر خواهد کرد. حوزه‌های تمرکز شامل امضاهای تراکنش و مدیریت کلید، دو نقطه‌ای که بیشترین آسیب را از حملات کوانتومی متحمل می‌شوند، است.
کار این ائتلاف در چهار گروه کاری اولیه تقسیم شده است:
- مهاجرت بلاکچین: چگونگی انتقال شبکه‌های موجود از رمزنگاری فعلی به جایگزین‌های مقاوم در برابر کوانتوم، بدون ایجاد اختلال در عملکرد کلی.
- سیستم‌های اثبات دانش صفر پساکوانتوم: اثبات‌های دانش صفر به فرد اجازه می‌دهند تا صحت یک گزاره را بدون افشای داده‌های زیربنایی اثبات کند. این گروه به نسخه‌هایی از این سیستم‌ها که برای مقاومت در برابر حملات کوانتومی طراحی شده‌اند، خواهد پرداخت.
- امنیت کیف پول و کلید: جایی که وجوه کاربران نگهداری می‌شود و بیشترین ریسک عملیاتی وجود دارد.
- سازگاری بین‌زنجیره‌ای: اطمینان از اینکه راه‌حل کوانتومی یک زنجیره، آن را قادر به ارتباط با سایر زنجیره‌ها نمی‌سازد.
این ائتلاف متعهد شده است که تمام خروجی‌های خود را به صورت عمومی منتشر کند.
اکثر شبکه‌های بلاکچین فعلی برای اثبات مالکیت از امضاهای منحنی بیضوی استفاده می‌کنند. نگرانی اصلی، الگوریتم شور (Shor’s algorithm) است. این الگوریتم که بر روی یک کامپیوتر کوانتومی قدرتمند در آینده اجرا شود، می‌تواند با استفاده از کلید عمومی، کلید خصوصی کنترل‌کننده وجوه را کشف کند.
بلاکچین‌ها سوابق دائمی هستند و کلیدهای عمومی موجود در آن‌ها به هیچ وجه حذف نخواهند شد. تخمین زده می‌شود که ۶.۰۴ تا ۶.۴ میلیون بیت‌کوین، تقریباً ۳۰.۲ درصد از کل عرضه، دارای کلیدهای عمومی در حالت استراحت (at rest) هستند. این کوین‌ها در آدرس‌هایی قرار دارند که کلید عمومی آن‌ها از قبل در زنجیره قابل مشاهده است، که دقیقاً ورودی مورد نیاز یک مهاجم کوانتومی است.
دنیای گسترده‌تر رمزنگاری قبلاً برخی از کارهای مقدماتی را انجام داده است. NIST استانداردهای رمزنگاری پساکوانتوم خود را در اوت ۲۰۲۴ نهایی کرد و مجموعه‌ای از الگوریتم‌های تأیید شده را برای مهاجرت دولت‌ها و سازمان‌ها در اختیار آن‌ها قرار داد.
با این حال، بلاکچین‌ها مشکلاتی دارند که کار NIST به طور کامل آن‌ها را حل نمی‌کند. امضاها در طرح‌های پساکوانتوم بزرگتر می‌شوند که بر فضای بلاک و کارمزدها تأثیر می‌گذارد. مهاجرت نیازمند هماهنگی بین هزاران کاربر مستقل و اپراتور نود است. همچنین، وجوهی که توسط افرادی که هرگز آن‌ها را جابجا نمی‌کنند، نگهداری می‌شوند، نمی‌توانند طبق برنامه کسی جز خودشان ارتقا یابند.
این همان شکافی است که ائتلاف کوانتوم هدف قرار داده است: تبدیل استانداردهای عمومی پساکوانتوم به معیارهایی که با نحوه عملکرد واقعی بلاکچین‌ها مطابقت داشته باشند. چارچوب مهاجرت به طور مستقیم برای محافظت از کلیدهای عمومی آسیب‌پذیر، مانند آن‌هایی که موجودی‌های بیت‌کوین در معرض خطر را نگهداری می‌کنند، طراحی شده است.
برای توسعه‌دهندگان، استانداردهای باز می‌توانند هزینه انجام صحیح این کار را کاهش دهند. یک توسعه‌دهنده کیف پول یا تیم پل (bridge) دیگر نیازی به طراحی امنیت پساکوانتوم از ابتدا یا حدس زدن اینکه کدام زنجیره‌های دیگر آن را اتخاذ خواهند کرد، نخواهد داشت. گروه کاری سازگاری بین‌زنجیره‌ای در اینجا به ویژه مرتبط است، زیرا یک رویکرد پراکنده می‌تواند دارایی‌ها را در یک شبکه امن نگه دارد و در لحظه انتقال به شبکه‌ای دیگر، آن‌ها را در معرض خطر قرار دهد.
برای دارندگان، کوین‌هایی که در آدرس‌هایی با کلیدهای عمومی در معرض خطر قرار دارند، پروفایل ریسک بلندمدت متفاوتی نسبت به کوین‌هایی دارند که هرگز کلیدهای خود را فاش نکرده‌اند.
فهرست اعضای مؤسس نیز اهمیت دارد. نام‌هایی که تاکنون به صورت عمومی اعلام شده‌اند، Quantus، American Fortress و Intmax، بزرگترین بازیگران صنعت نیستند. اینکه آیا این ائتلاف به یک نقطه مرجع تبدیل خواهد شد یا یک گروه کاری محدود باقی خواهد ماند، احتمالاً به این بستگی دارد که آیا شبکه‌های بزرگتر، ارائه‌دهندگان کیف پول و متولیان تصمیم به اتخاذ یا حداقل تعامل با خروجی‌های آن خواهند گرفت یا خیر.
