صنعت هوش مصنوعی با دقت به نقشه راه سیاسی ارزهای دیجیتال نگریسته است. این صنعت پول جمع‌آوری کرده، شبکه سوپر پک (Super PAC) خود را ایجاد کرده و رقابت‌های انتخاباتی‌اش را برگزیده است. اما آنچه نتوانسته کپی کند، نتیجه کار است. «لیدینگ د فیوچر» (Leading the Future)، شبکه سوپر پک متمرکز بر هوش مصنوعی که در سال ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد، در طول چرخه انتخاباتی ۲۰۲۶ هزینه‌های سنگینی را متحمل شده است. با این حال، هنوز فاقد پیروزی چشمگیری است که «فِیرشِیک» (Fairshake) در حوزه ارزهای دیجیتال را به نامی آشنا برای تمام قانون‌گذاران تبدیل کرد.
مشکل از توان مالی نیست. «لیدینگ د فیوچر» با صندوقی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار آغاز به کار کرد که بعدها به حدود ۱۴۰ میلیون دلار افزایش یافت. این رقم تقریباً با کل هزینه چرخه انتخاباتی ۲۰۲۴ «فِیرشِیک» که حدود ۱۳۱ میلیون دلار بود، برابری می‌کند. این شبکه از حامیانی چون گرگ بروکمن، رئیس OpenAI، و سرمایه‌گذاران خطرپذیر از Andreessen Horowitz برخوردار است.
هدف به ظاهر ساده بود: حمایت از نامزدهایی که رویکردی سهل‌گیرانه‌تر نسبت به مقررات هوش مصنوعی دارند و دشوار کردن کار برای کسانی که خواهان قوانین سخت‌گیرانه هستند. تا اواخر سپتامبر ۲۰۲۶، «لیدینگ د فیوچر» و گروه‌های وابسته به آن حدود ۵۵.۷ میلیون دلار هزینه کرده بودند. بخش عمده این هزینه‌ها صرف انتخابات مقدماتی شد و بسیاری از آن به نفع دموکرات‌هایی بود که در حوزه‌های انتخاباتی امن رقابت می‌کردند. این رقابت‌ها با پیروزی همراه بود؛ این شبکه در مناطق کم‌رقابت‌تر نرخ موفقیت حدود ۹۰ درصدی را ثبت کرد.
رقابتی که چرخه انتخاباتی را برای پول هوش مصنوعی تعریف کرد، انتخابات مقدماتی ژوئن ۲۰۲۶ در منطقه دوازدهم کنگره نیویورک بود. هزینه‌های مرتبط با «لیدینگ د فیوچر» در این رقابت از ۸ میلیون دلار فراتر رفت، در حالی که هزینه‌های متقابل به بیش از ۱۸ میلیون دلار رسید. الکس بورِس، عضو مجلس ایالتی نیویورک، با اختلافی حدود ۴ درصدی مغلوب مایک لاشر شد. این نتیجه کمکی به تثبیت لابی هوش مصنوعی به عنوان یک نیروی ترسناک برای نامزدها نکرد. در عوض، شکاف‌های داخلی صنعت را به نمایش گذاشت.
این شکاف اهمیت دارد. بخش هوش مصنوعی یک بلوک یکپارچه نیست. جناح حامی نوآوری و جناح حامی ایمنی به طور مؤثر بر سر یک زمین سیاست‌گذاری می‌جنگند و هر دو جیب‌های پرپولی دارند. این رقابت همچنین «لیدینگ د فیوچر» را به سمت رویکردی محتاطانه‌تر در مورد کارزارهای منفی سوق داده است که یکی از تیزترین ابزارهای جعبه ابزار سوپر پک‌ها را حذف می‌کند.
«فِیرشِیک» به هزینه‌کرد سنگین خود در میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ ادامه داده و بیش از ۱۲۰ میلیون دلار نقدینگی در اختیار دارد. این گروه همچنین تعهدات اولیه ۶ میلیون دلاری یا بیشتر را به نامزدهایی که از قانون شفافیت (Clarity Act)، قانون ساختار بازار که صنعت ارزهای دیجیتال اولویت داده است، حمایت می‌کنند، ارائه کرده است. این خلاصه‌ای از تفاوت‌هاست. ارزهای دیجیتال هزینه‌های خود را به یک لایحه خاص و مجموعه‌ای از آراء مشخص گره زدند. در مقابل، پول هوش مصنوعی در حوزه‌های امن بدون هیچ نقطه اتکای قابل مقایسه‌ای پراکنده شده است.
مجموع هزینه‌های سوپر پک‌های ارز دیجیتال و هوش مصنوعی از ۱۲۷ میلیون دلار فراتر رفت و در بیش از ۱۰۰ رقابت مقدماتی، حدود ۹۰ درصد از نامزدهای مورد حمایت پیشرفت کردند. خطر بزرگتر، مبارزه داخلی صنعت است. تا زمانی که جناح‌های حامی نوآوری و حامی ایمنی علیه یکدیگر هزینه کنند، هیچ‌کدام نمی‌توانند به طور معتبری قانون‌گذاران را با پاسخی یکپارچه تهدید کنند. نامزدهایی که از قوانین سخت‌گیرانه‌تر هوش مصنوعی حمایت می‌کنند، می‌توانند روی پول دوستانه از درون خود صنعت حساب کنند. نگرانی‌ها در مورد اینکه آیا این تأمین مالی پایدار خواهد بود و آیا این استراتژی واقعاً کارساز است، با نزدیک شدن چرخه به انتخابات میان‌دوره‌ای در حال افزایش است.
