بایننس در آرژانتین و مکزیک قابلیت “پرداخت بعداً” را راهاندازی کرد
دنیای اقتصاد – بایننس، بزرگترین صرافی ارز دیجیتال جهان، روز دوشنبه اعلام کرد که قابلیت جدیدی به نام “Pay Later” را در آرژانتین و مکزیک راهاندازی کرده است. این سرویس به کاربران واجد شرایط اجازه میدهد تا با استفاده از داراییهای بیتکوین، اتریوم و BNB خود به عنوان وثیقه، بدون نیاز به فروش مستقیم ارزهای دیجیتال، تا سقف ۱۰۰۰ دلار آمریکا (USDC) خرید کنند.
جزئیات قابلیت “پرداخت بعداً”
بر اساس اعلام بایننس، میزان اعتبار قابل دریافت در این سرویس، حداکثر ۵۰ درصد ارزش داراییهای وثیقهگذاری شده خواهد بود. به عبارت دیگر، برای دریافت حداکثر اعتبار ۱۰۰۰ دلاری، کاربران باید حدود ۲۰۰۰ دلار معادل بیتکوین، اتریوم یا BNB را به عنوان وثیقه در کیف پول خود داشته باشند. این قابلیت به کاربران امکان میدهد تا بدون فروش داراییهای خود، از نوسانات احتمالی قیمت بهرهمند شوند، اما در عین حال ریسک کاهش ارزش این داراییها را نیز میپذیرند.
شرایط بازپرداخت و ریسک نقدینگی
بازپرداخت این اعتبارها به صورت کوتاهمدت طراحی شده است. بایننس اعلام کرده است که در صورت تسویه کامل تا روز اول ماه بعد، هیچگونه سودی از کاربران دریافت نخواهد شد. در صورت تأخیر در بازپرداخت، پس از یک دوره مهلت، روزانه ۰.۱ درصد سود با احتساب سود مرکب روزانه اعمال خواهد شد.
مهمترین ریسک این سرویس، احتمال نقدینگی اجباری وثیقه است. بایننس اعلام کرده است که در صورتی که میزان بدهی معوق به ۹۰ درصد ارزش وثیقه برسد، این پلتفرم حق دارد وثیقه را به صورت پیشفرض نقد کند، حتی اگر مهلت بازپرداخت هنوز فرا نرسیده باشد. این بدان معناست که در صورت کاهش قابل توجه ارزش بیتکوین، اتریوم یا BNB در طول دوره وامدهی، کاربران ممکن است بدون اطلاع قبلی مجبور به از دست دادن داراییهای وثیقهگذاری شده خود شوند و هدف اصلی “عدم فروش ارز دیجیتال” بیاثر شود.
هدفگذاری بازار و مزیت رقابتی
توماس گرگوری، معاون رئیس بخش پرداختهای بایننس و کسبوکارهای فیات، اظهار داشت که خدمات اعتبار مصرفی سنتی عمدتاً بر اساس اثبات درآمد و سابقه اعتباری استوار است و گزینههای محدودی برای افرادی که دارایی دارند اما سابقه اعتباری رسمی ندارند، فراهم میکند. وی افزود که اعتبار مبتنی بر دارایی، راهکار دیگری را ارائه میدهد. این اظهارات نشان میدهد که مخاطبان هدف “Pay Later” افرادی در بازارهای نوظهور هستند که داراییهای ارز دیجیتال دارند اما دسترسی محدودی به کارتهای اعتباری بانکی یا خدمات اقساطی دارند.
انتخاب آرژانتین و مکزیک برای راهاندازی این سرویس غیرمنتظره نیست. آرژانتین در سالهای اخیر با تورم بالا و کاهش ارزش پزو مواجه بوده و تقاضا برای دلار و استیبلکوینها در این کشور همواره قوی بوده است. مکزیک نیز بازار مهمی برای حوالههای بینالمللی در قاره آمریکا محسوب میشود. در هر دو کشور، نیاز فوری به تبدیل داراییهای ارز دیجیتال به قدرت خرید روزمره وجود دارد. این سرویس، مسیری میانی بین “فروش ارز دیجیتال برای نقد کردن” و “خرید با کارت اعتباری” را برای کاربران فراهم میکند.
مقایسه با DeFi و آینده بازار
ترکیب قابلیت “خرید بعداً” با وثیقهگذاری ارز دیجیتال، اساساً وامدهی با وثیقه بیش از حد در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) را به سناریوی مصرفی در صرافیهای متمرکز منتقل میکند. در حالی که پروتکلهای زنجیرهای مانند Aave از کاربران میخواهند که خودشان وضعیت سلامت وام و قیمت نقدینگی را مدیریت کنند، بایننس آستانه نقدینگی را مستقیماً در محصول خود، یعنی ۹۰ درصد ارزش وثیقه، تعیین کرده است. این آستانه نسبت به بسیاری از وامدهیهای DeFi گشادهدارتر است، اما کاربران همچنان باید مراقب قیمت ارزهای دیجیتال باشند. در صورت عبور از این آستانه، پلتفرم میتواند بلافاصله وثیقه را نقد کند و کاربر تقریباً هیچ فضایی برای مذاکره نخواهد داشت.
این خط محصول، همسو با وامهای مسکن با وثیقه بیتکوین در کانادا و گسترش پلتفرمهای تأمین مالی با وثیقه داراییها در سالهای اخیر است: داراییهای ارز دیجیتال از ابزارهای سفتهبازی به منابع اعتباری قابل وثیقهگذاری مجدداً بستهبندی میشوند. تفاوت در این است که وامهای مسکن و تأمین مالی شرکتی دارای دوره طولانی و مبالغ زیاد هستند، در حالی که اعتبارات مصرفی مانند “Pay Later” با فرکانس بالا، مبالغ کم و دوره کوتاه مدت ارائه میشوند. در صورت مقیاسپذیری، فشار نقدینگی به صورت فوریتر در فشار فروش در بازار نقدی منعکس خواهد شد. دو نکته قابل توجه در آینده عبارتند از: اول، آیا بایننس نرخهای تأخیر و دادههای نقدینگی بازارهای اولیه را منتشر خواهد کرد؟ دوم، آیا این مدل با قوانین مالی مصرفکننده در بازارهای دیگر، به ویژه در حوزههای قضایی که نیاز به افشای نرخ سود سالانه واقعی دارند، مطابقت خواهد داشت؟



