بکپک (Backpack) حدود ۹۰ درصد از سرمایه خود را در صرافی FTX پارک کرده بود که این صرافی در نوامبر ۲۰۲۲ فروپاشید. آرمانی فرانتِه (Armani Ferrante)، بنیانگذار و مدیرعامل این شرکت، این داستان را به طور عمومی بازگو کرده است و این روایت، افسانه معمول بنیانگذاران نیست.
روایت فرانتِه اکنون اهمیت دارد، زیرا بکپک دیگر یک کیف پول ساده سولانا (Solana) نیست. این شرکت اکنون یک صرافی تحت نظارت است که مالک بخش اروپایی FTX سابق است.
تحقیقات انجام شده در مورد اظهارات فرانتِه، زیان وارده را حدود ۱۴.۵ میلیون دلار برآورد میکند. این رقم بین ۸۸ تا ۹۰ درصد از سرمایه عملیاتی بکپک در آن زمان را شامل میشود.
زمانبندی این اتفاق، اوضاع را بدتر کرد. در سپتامبر ۲۰۲۲، تنها چند هفته قبل از فروپاشی، FTX Ventures در دور تأمین مالی ۲۰ میلیون دلاری بکپک مشارکت داشت. سرمایهگذار و امین سرمایه، هر دو در یک کشتی در حال غرق شدن بودند.
فرانتِه در مصاحبهای در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ به طور عمومی در مورد این ریسک صحبت کرد. او این رویداد را در چندین گفتگو بازگو کرده و آن را بحران تعیینکننده در اوایل زندگی شرکت توصیف کرده است.
پیش از تأسیس بکپک، فرانتِه در Alameda Research، شرکت معاملاتی که درگیری آن با FTX در مرکز شکست سال ۲۰۲۲ قرار داشت، کار میکرد. او همچنین به خاطر ساخت Anchor، یک چارچوب توسعه پرکاربرد برای برنامههای سولانا، شناخته شده است.
بکپک تسلیم نشد. این شرکت پس از فروپاشی، با تکیه بر حمایت جامعه، عملیات خود را از سر گرفت و سپس در سال ۲۰۲۳ یک صرافی را به صورت بتا راهاندازی کرد.
اوایل سال ۲۰۲۴، دور تأمین مالی سری A به ارزش ۱۷ میلیون دلار محقق شد. برای شرکتی که بیش از یک سال قبل بیشتر سرمایه خود را از دست داده بود، این یک رأی اعتماد معنادار بود.
خرید FTX Europe و کسب مجوز MiFID II
حرکت واقعی خبرساز در ژانویه ۲۰۲۵ رخ داد. بکپک، FTX Europe را به مبلغ ۳۲.۷ میلیون دلار خریداری کرد.
این خرید با مجوز MiFID II همراه بود؛ چارچوب اتحادیه اروپا که خدمات سرمایهگذاری را در سراسر بلوک تنظیم میکند و مسئولیت ادعاهای مربوط به حدود ۱۱۰,۰۰۰ مشتری اروپایی نهاد قدیمی FTX را بر عهده داشت.
تا اوایل تا اواسط سال ۲۰۲۶، بکپک حجم معاملات تجمعی بیش از ۴۲۰ میلیارد دلار و بیش از ۴۲۰,۰۰۰ کاربر تأیید شده را گزارش کرد.
درسآموزی از اشتباهات FTX
بکپک به شدت بر عدم تکرار اشتباهات FTX تأکید دارد. این شرکت انطباق با مقررات، معماری غیرمتمرکز و کنترل کاربر را به عنوان اصول طراحی اصلی خود برجسته میکند.
یک مثال عینی: گرههای تأیید مستقل برای موجودیها. ایده این است که کاربران و اشخاص ثالث بتوانند بررسی کنند که وجوه واقعاً در جایی که صرافی ادعا میکند، قرار دارند. این پاسخی مستقیم به شکست FTX است، جایی که موجودیهای مشتریان روی صفحه با داراییهای واقعی مطابقت نداشت.
این شرکت همچنین برنامههایی برای گسترش به سهام توکنیزه شده در سولانا اعلام کرده است.
برای حدود ۱۱۰,۰۰۰ مشتری اروپایی که با ادعاهای FTX Europe مرتبط هستند، سابقه بکپک وزن غیرمعمولی دارد. شرکتی که فرآیند رسیدگی به ادعاهای آنها را اجرا میکند، خود قربانی همان فروپاشی بوده است.
برای چشمانداز گستردهتر صرافیها، مجوز MiFID II یک جایزه استراتژیک محسوب میشود. دسترسی قانونی به کاربران اروپایی از ابتدا دشوار است و بکپک عملاً از طریق یک خرید، میانبری را خریداری کرده است.
بنیانگذار بکپک دانش داخلی از اکوسیستم داشت و با این حال حدود ۹۰ درصد از سرمایه خود را در یک مکان نگه داشته بود. اگر سازندهای با پیشینه Alameda گرفتار شود، کاربران خرد باید این نکته را در نظر بگیرند. پراکنده کردن امانتداری در میان پلتفرمهای مختلف، یا نگهداری داراییها در خودگردانی، چیزی است که یک ناراحتی را از یک ضربه نزدیک به فاجعه متمایز میکند.



