بورس آتی گوانگژو قراردادهای آتی هیدروکسید لیتیوم را راهاندازی میکند
بورس آتی گوانگژو (GFEX) در حال آمادهسازی برای راهاندازی قراردادهای آتی هیدروکسید لیتیوم در سه ماهه چهارم سال ۲۰۲۶ است. این اقدام به معاملهگران و تولیدکنندگان باتری ابزار پوشش ریسک اختصاصی برای یکی از حیاتیترین مواد در زنجیره تأمین خودروهای برقی را میدهد.
اولین قرارداد هیدروکسید لیتیوم در چین
با راهاندازی این قرارداد، GFEX اولین بورس چینی خواهد بود که قرارداد ویژهای برای هیدروکسید لیتیوم ارائه میدهد. این قرارداد مکمل قراردادهای آتی کربنات لیتیوم است که در ژوئیه ۲۰۲۳ راهاندازی شد. قراردادهای کربنات لیتیوم از آن زمان به یکی از نقدشوندهترین ابزارهای لیتیوم در جهان تبدیل شده و به طور مؤثری یک معیار قیمتگذاری داخلی در کشوری که تولید باتری جهانی را در دست دارد، ایجاد کرده است.
دو شکل تجاری لیتیوم و کاربردهای آن
لیتیوم در دو شکل تجاری کربنات و هیدروکسید وجود دارد که هر کدام کاربردهای متفاوتی در بازار باتری دارند. کربنات لیتیوم ماده اولیه اصلی برای باتریهای لیتیوم آهن فسفات (LFP) است که مورد علاقه خودروسازان چینی برای خودروهای برقی مقرون به صرفه است. از سوی دیگر، هیدروکسید لیتیوم ورودی ترجیحی برای کاتدهای غنی از نیکل NMC است که انرژی خودروهای با برد طولانیتر و عملکرد بالاتر را تأمین میکنند.
آمادگی تولیدکنندگان عمده لیتیوم
تولیدکنندگان عمده لیتیوم در چین در حال آمادهسازی خود برای قرارداد جدید هستند. شرکت Tianqi Lithium در دسامبر ۲۰۲۵ درخواست خود را برای صلاحیت تحویل هیدروکسید ارائه کرد و Yahua Group در ژوئن ۲۰۲۶ با درخواست خود به دنبال آن آمد. گزارشها حاکی از آن است که Ganfeng Lithium نیز در حال آمادهسازی برای این راهاندازی است.
GFEX با شعبه لیتیوم انجمن صنعت فلزات غیرآهنی چین برای نهایی کردن فرآیند لیستینگ همکاری میکند.
بورس آتی گوانگژو در سال ۲۰۲۱ با مأموریت تمرکز بر انرژیهای نو و مواد استراتژیک تأسیس شد. این بورس همچنین در حال گسترش دسترسی است. تحویل فیزیکی و مشارکت خارجی برای قراردادهای آتی کربنات لیتیوم از ۳ ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد.
در حال حاضر، قیمت هیدروکسید عمدتاً از طریق مذاکرات دوجانبه بین تولیدکنندگان و خریداران و با ارجاع به ارزیابیهای منتشر شده توسط آژانسهای گزارشدهنده قیمت مانند Fastmarkets و S&P Global Platts تعیین میشود.
قیمت کربنات لیتیوم از اوجهای بیسابقه بیش از ۸۰,۰۰۰ دلار در هر تن در اواخر سال ۲۰۲۲ به زیر ۱۵,۰۰۰ دلار در هر تن تا اواسط سال ۲۰۲۴ نوسان کرد؛ کاهشی که باعث ورشکستگی معدنکاران کوچک و برهم خوردن برنامهریزی زنجیره تأمین شد.
