بخش فزاینده‌ای از بیت‌کوین در معرض دید قرار دارد. طبق تحلیل‌های درون‌زنجیره‌ای گلس‌نود (Glassnode)، موجودی آدرس‌های بیت‌کوین که مجدداً مورد استفاده قرار گرفته‌اند به ۴.۳۳ میلیون بیت‌کوین رسیده است که تقریباً ۲۱.۵ درصد از عرضه در گردش را تشکیل می‌دهد.
این رقم اخیراً ۱۴ درصد افزایش یافته است. بیت‌کوین به گونه‌ای طراحی شده است که افراد بتوانند برای هر تراکنش یک آدرس جدید ایجاد کنند، اما بسیاری از دارندگان همچنان به یک آدرس ثابت بازمی‌گردند.
تحلیل منتشر شده توسط رافائل، تحلیلگر گلس‌نود (@n3ocortex)، استفاده مجدد را در مرکز یک مشکل گسترده‌تر قرار می‌دهد. هنگامی که استفاده مجدد با انواع آدرس‌های قدیمی‌تر و ساختاری ترکیب می‌شود، کل مقدار بیت‌کوین پشت کلیدهای عمومی قابل مشاهده به ۶.۲۶ میلیون بیت‌کوین یا ۳۱.۲ درصد از کل عرضه می‌رسد.
هنگامی که از یک آدرس تراکنش انجام می‌دهید، تراکنش کلید عمومی پشت آن را آشکار می‌کند. اگر پس از آن دوباره از همان آدرس استفاده کنید، سکه‌های موجود در آنجا کلید عمومی خود را به طور دائمی در بلاک‌چین قابل مشاهده خواهند کرد.
گلس‌نود این مواجهه را به دو دسته تقسیم می‌کند. دسته بزرگتر عملیاتی است که به رفتار افراد و کسب‌وکارها در استفاده مجدد از آدرس‌ها اشاره دارد. این دسته مسئول ۴.۳۳ میلیون بیت‌کوین است.
دسته دوم ساختاری است. این سکه‌ها نه به دلیل عادات کسی، بلکه به دلیل نحوه عملکرد انواع اسکریپت‌های خاص از ابتدا در معرض دید قرار دارند. مواجهه ساختاری ۱.۹۴ میلیون بیت‌کوین دیگر را اضافه می‌کند.
در میان این دسته ساختاری، خروجی‌های قدیمی Pay-to-Public-Key (P2PK) ۱.۷۱ میلیون بیت‌کوین را در خود جای داده‌اند. P2PK یکی از قدیمی‌ترین فرمت‌ها در شبکه است و کلید عمومی را از ابتدا مستقیماً در زنجیره قرار می‌دهد.
از این سکه‌های P2PK، تقریباً ۱.۱۰ میلیون بیت‌کوین به ساتوشی ناکاموتو، خالق مستعار بیت‌کوین، مرتبط است.
مواجهه ساختاری باقی‌مانده از Taproot ناشی می‌شود که ۲۲۲,۰۰۰ بیت‌کوین را تحت کلیدهای قابل مشاهده نگهداری می‌کند.
بر اساس این تحقیق، سهم کلی عرضه پشت کلیدهای عمومی قابل مشاهده به سطحی رسیده است که از حدود سال ۲۰۱۶ دیده نشده بود.
در اوایل سال ۲۰۲۱، این سهم ۲۴.۸ درصد بود. اکنون به ۳۱.۲ درصد رسیده است.
صرافی‌ها نقش مهمی در این داستان ایفا می‌کنند. داده‌های گلس‌نود نشان می‌دهد که صرافی‌ها حدود ۱.۷۹ میلیون بیت‌کوین را تحت کلیدهای قابل مشاهده نگهداری می‌کنند.
نرخ‌های مواجهه در پلتفرم‌های مختلف به شدت متفاوت است. کوین‌بیس (Coinbase) حدود ۱۰ درصد، بایننس (Binance) تقریباً ۸۳ درصد و بیت‌فینکس (Bitfinex) ۱۰۰ درصد است.
این تحلیل در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد. این تحلیل به دنبال بحث‌هایی در روز قبل، ۷ اکتبر، در مورد استراتژی‌های مهاجرت در مقیاس بزرگ با هدف بهبود امنیت آدرس‌ها صورت گرفت.
برای دارندگان فردی، سکه‌های نگهداری شده در آدرس‌هایی که هرگز از آن‌ها تراکنش نشده است، کلیدهای عمومی خود را پنهان نگه می‌دارند، در حالی که سکه‌های موجود در آدرس‌های مورد استفاده مجدد اینطور نیستند. اکثر کیف پول‌های مدرن به طور خودکار آدرس‌های دریافت جدیدی را تولید می‌کنند، بنابراین بخش زیادی از مشکل استفاده مجدد احتمالاً به عادات دستی یا تنظیمات امانی (custodial) مربوط می‌شود.
با حدود ۱.۷۹ میلیون بیت‌کوین در صرافی‌ها که تحت کلیدهای قابل مشاهده قرار دارند، این تحقیق هشدار می‌دهد که خطرات مربوط به حملات سایبری و توجه نظارتی ممکن است افزایش یابد. این تحقیق همچنین اشاره می‌کند که کاربران ممکن است در نتیجه، شیوه‌های ذخیره‌سازی خود را مجدداً ارزیابی کنند و احتمالاً دارایی‌ها را به ذخیره‌سازی سرد (cold storage) یا سایر تنظیمات با انضباط آدرس بهتر منتقل کنند.
مهاجرت ذخایر عظیم به آدرس‌های جدید به سادگی کلیک کردن روی یک دکمه نیست و انجام آن در مقیاس بزرگ به معنای برنامه‌ریزی، آزمایش و پرداخت هزینه‌های درون‌زنجیره‌ای است. دقیقاً به همین دلیل است که بحث‌های ۷ اکتبر بر استراتژی‌های مهاجرت در مقیاس بزرگ متمرکز بود.
تقریباً ۱.۱۰ میلیون بیت‌کوین مرتبط با خالق بیت‌کوین در خروجی‌های P2PK قرار دارد که قابل مهاجرت نیستند مگر اینکه هر کسی که کنترل آن کلیدها را در دست دارد، تصمیم به جابجایی آن‌ها بگیرد.
مواجهه از ۲۴.۸ درصد به ۳۱.۲ درصد از اوایل سال ۲۰۲۱ افزایش یافته است و با جهش ۱۴ درصدی در موجودی‌های مرتبط با استفاده مجدد، جهت حرکت آشکار است. بیت‌کوین آدرس‌های جدید را به صورت رایگان ارائه می‌دهد و بخش فزاینده‌ای از عرضه همچنان از استفاده از آن‌ها خودداری می‌کند.
