شب بازار و شش بازار جهانی
پس از پایان معاملات شبانه، در صفحه نمایش همزمان شاخص دلار آمریکا، بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله خزانه داری آمریکا، نزدک، قیمت طلا، قیمت نفت و بیت کوین ظاهر می‌شوند. هر کدام از این شش خط مسیر خود را طی می‌کنند و خواندن آن‌ها مانند مطالعه شش دایره‌المعارف است. با این حال، اگر مسئله را به این پرسش محدود کنیم که «پول گران است یا ارزان، دلار قوی است یا ضعیف، و مردم چقدر ریسک‌پذیر هستند؟»، این شش دارایی اغلب در یک نمودار علت و معلولی حرکت می‌کنند.
این مقاله به پیش‌بینی روند صعودی یا نزولی نمی‌پردازد، بلکه صرفاً سازوکار را روشن می‌کند: دلار و اوراق قرضه آمریکا چگونه هزینه سرمایه را قیمت‌گذاری می‌کنند، نرخ بهره و دلار چگونه بر سهام آمریکا، طلا و نفت تأثیر می‌گذارند، و چرا بیت کوین گاهی مانند طلا و گاهی مانند سهام فناوری عمل می‌کند.
دلار: محور تجارت جهانی
ابتدا درباره دلار صحبت کنیم. دلار نه تنها پول آمریکایی‌ها، بلکه رایج‌ترین واحد در تجارت جهانی، قیمت‌گذاری کالاها و ذخایر رسمی است. طبق پیگیری‌های بلندمدت صندوق بین‌المللی پول (IMF) در COFER، دلار همچنان بالاترین سهم را در ذخایر ارزی جهان دارد؛ با سفت شدن دلار، نقدینگی بین‌المللی نیز اغلب دچار انقباض می‌شود.
بازارها قدرت دلار را اغلب با شاخص دلار ICE (که به طور معمول DXY نامیده می‌شود) رصد می‌کنند: این شاخص از میانگین هندسی وزنی شش ارز یورو، ین ژاپن، پوند انگلیس، دلار کانادا، کرون سوئد و فرانک سوئیس نسبت به دلار استفاده می‌کند. افزایش شاخص به معنای تقویت دلار نسبت به این سبد ارزی است.
اوراق قرضه آمریکا: معیار نرخ بهره بدون ریسک
سپس به اوراق قرضه آمریکا می‌پردازیم. طبق توضیحات وزارت خزانه‌داری آمریکا (TreasuryDirect)، اوراق قرضه دولتی اوراق قابل انتقالی هستند که سرمایه‌گذاران پول خود را به دولت فدرال وام می‌دهند؛ اوراق کوتاه‌مدت‌تر، اوراق خزانه (bills) و اوراق میان‌مدت و بلندمدت‌تر، اوراق قرضه (notes/bonds) نامیده می‌شوند. به عبارت دیگر، اوراق قرضه آمریکا اساساً یک سند بدهی در سطح ملی است.
قیمت و بازده معکوس یکدیگرند: افزایش بازده معمولاً نشان‌دهنده ارزان شدن اوراق قرضه موجود است؛ وزارت خزانه‌داری نیز به صراحت بیان می‌کند که زمانی که بازده تا سررسید بالاتر از نرخ اسمی باشد، قیمت کمتر از ارزش اسمی خواهد بود. سررسیدهای کوتاه‌مدت به سیاست نرخ بهره فدرال رزرو (Fed) نزدیک‌تر هستند، در حالی که سررسیدهای بلندمدت شامل انتظارات رشد و تورم می‌شوند؛ توضیحات فدرال رزرو در مورد منحنی بازده اسمی نیز نشان می‌دهد که بازده اوراق قرضه آمریکا اغلب در عمل به عنوان معیار «بدون ریسک» در نظر گرفته می‌شود.
سهام آمریکا: دارایی پرریسک
سهام آمریکا یک دارایی پرریسک است. جریان‌های نقدی آتی شرکت‌ها به قیمت سهام امروز تنزیل می‌شوند و نرخ تنزیل شامل نرخ بهره است؛ با افزایش نرخ بهره و هزینه سرمایه، فشار بر ارزش‌گذاری برای انتظارات سود مشابه افزایش می‌یابد. در مقابل، زمانی که تمایل به ریسک افزایش می‌یابد، سرمایه اغلب از اوراق قرضه و پول نقد به سمت سهام حرکت می‌کند، بنابراین «انتظار کاهش نرخ بهره» و «ریکاوری سهام فناوری» اغلب همزمان رخ می‌دهند.
طلا: پناهگاه در برابر تورم و دلار
طلا سودی پرداخت نمی‌کند و هزینه فرصت نگهداری آن، نرخ بهره واقعی است. انجمن جهانی طلا (WGC) تغییرات نرخ بهره را یکی از محرک‌های کوتاه‌مدت قیمت طلا می‌داند: با افزایش نرخ بهره، نگهداری طلا نسبتاً گران‌تر می‌شود و قیمت طلا اغلب تحت فشار قرار می‌گیرد. با این حال، این انجمن هشدار می‌دهد که این یک قانون آهنین نیست و تورم، قدرت دلار و عوامل ژئوپلیتیکی می‌توانند اثر نرخ بهره را تحت‌الشعاع قرار دهند.
قیمت‌گذاری دلاری نیز تأثیرگذار است: زمانی که دلار قوی می‌شود، خریداران غیرآمریکایی برای خرید همان اونس طلا یا بشکه نفت با پول محلی خود گران‌تر می‌پردازند و قیمت‌ها اغلب تحت فشار قرار می‌گیرند؛ این یک رابطه معکوس رایج تاریخی است، نه تضمینی برای تداوم در سال آینده. از منظر فیزیکی، با نگاهی به بانک‌های مرکزی، طبق پیش‌بینی تقاضای سالانه WGC برای سال ۲۰۲۵، خرید خالص طلا توسط بانک‌های مرکزی جهانی و مؤسسات مرتبط حدود ۸۶۳ تن خواهد بود که اگرچه کمتر از بیش از هزار تن در سال‌های گذشته است، اما همچنان بالاتر از میانگین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ است.
نفت: کالای اساسی و حساس به ژئوپلیتیک
نفت یک کالای اساسی فیزیکی و کالایی حساس به ژئوپلیتیک است. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) توضیح می‌دهد که انتظارات اختلالات ژئوپلیتیکی و عرضه می‌تواند از طریق ریسک پاداش، نوسانات قیمت نفت را افزایش دهد؛ افزایش قیمت نفت، انتظارات تورم را گرم می‌کند و این به نوبه خود بر قیمت‌گذاری نرخ بهره تأثیر می‌گذارد. همچنین، زمینه «پترودلار» وجود دارد: تاریخچه IMF نشان می‌دهد که در دهه ۱۹۷۰، کشورهای تولیدکننده نفت مقادیر زیادی درآمد دلاری (پترودلار) انباشته کردند؛ BIS نیز اشاره می‌کند که کشورهای اصلی تولیدکننده نفت به طور بلندمدت تسویه حساب‌های خود را با دلار انجام می‌دهند و درآمدها دوباره به دارایی‌هایی مانند اوراق قرضه آمریکا بازمی‌گردند و موقعیت دلار را تقویت می‌کنند.
بیت کوین: دوگانگی دیجیتال
از نظر مکانیسم، عرضه بیت کوین دارای سقف سختی است. سکه‌های جدید با ریتم ثابتی منتشر می‌شوند و سقف نهایی عرضه در گردش حدود ۲۱ میلیون سکه است؛ از نظر روایت، اغلب با طلا که «نمی‌توان آن را بی‌نهایت چاپ کرد» مقایسه می‌شود و «طلای دیجیتال» نامیده می‌شود.
با این حال، از نظر رفتار معاملاتی، اغلب همسو با دارایی‌های پرریسک عمل می‌کند: با افزایش نقدینگی و تمایل به ریسک در سهام فناوری، همزمان رشد می‌کند؛ و با افزایش انزجار از ریسک و سقوط شدید سهام آمریکا، اغلب همزمان سقوط می‌کند. در مقابل، رابطه آن با شاخص دلار نباید به عنوان یک رابطه معکوس همیشگی در نظر گرفته شود.
داده‌های نقل شده در مقالات قدیمی‌تر Dongyang نشان می‌دهد که نسبت بازده بیت کوین که توسط شاخص دلار قابل توضیح است، می‌تواند تا حدود ۱۷ درصد کاهش یابد، که نشان می‌دهد صرفاً نگاه کردن به DXY اغلب کافی نیست. به عبارت دیگر، برای درک بیت کوین باید دو وجه را در نظر گرفت: داستان عرضه مانند طلا است، اما رفتار سرمایه اغلب مانند یک دارایی پرریسک با بتای بالا است.
نقشه راه ساده برای درک بازار
می‌توانید ابتدا یک نقشه ساده را به خاطر بسپارید. افزایش نرخ بهره → افزایش نرخ تنزیل و هزینه سرمایه → فشار بر قیمت اوراق قرضه آمریکا، فشار بر ارزش‌گذاری سهام آمریکا؛ اگر انتظارات نرخ بهره معکوس شود، مسیر تقریباً برعکس است. تقویت دلار → طلا و نفت قیمت‌گذاری شده به دلار اغلب نسبتاً تحت فشار قرار می‌گیرند؛ تضعیف دلار اغلب محیط قیمت‌گذاری آسان‌تری را فراهم می‌کند.
سپس به احساسات و تورم نگاه کنیم. تمایل بالا به ریسک → سرمایه بیشتر مایل به ورود به سهام آمریکا و بیت کوین است؛ سقوط تمایل به ریسک → هر دو اغلب با هم ضرر می‌کنند. افزایش تورم یا تنش‌های ژئوپلیتیکی → قیمت نفت و طلا ممکن است ابتدا حرکت کنند، سپس انتظارات تورم بر بازده بلندمدت تأثیر می‌گذارد و در نهایت به قیمت‌گذاری سهام و اوراق قرضه بازمی‌گردد. برای بازار ارزهای دیجیتال، آنچه واقعاً باید رصد شود، همگرایی «مسیر فدرال رزرو، نقدینگی دلار، و احساسات ریسک» است.
آنچه اکنون می‌توان تأیید کرد این است: دلار محور قیمت‌گذاری و ذخیره است، اوراق قرضه آمریکا لنگر نرخ بهره بدون ریسک است، سهام آمریکا از دو جنبه تنزیل و سود بهره می‌برد، طلا فلز ذخیره/پناهگاه بدون سود است، نفت منتقل‌کننده تورم است، و بیت کوین همزمان روایت کمیابی و رفتار دارایی پرریسک را یدک می‌کشد. گام بعدی اولویت‌بندی موارد زیر است: مسیر فدرال رزرو و نرخ بهره واقعی، DXY، بازده اوراق قرضه بلندمدت آمریکا، اینکه آیا قیمت نفت انتظارات تورم را بازنویسی می‌کند، و اینکه آیا بیت کوین در حال حاضر در کنار طلا قرار دارد یا نزدک.
