بیت‌کوین یک سال پس از اوج تاریخی خود؛ بازگشتی قابل‌توجه اما در مسیری طولانی
یک سال پیش، بیت‌کوین به اوج تاریخی خود، حدود ۱۲۶ هزار دلار، دست یافت. امروز، این ارز دیجیتال با قیمتی در حدود ۸۵ هزار و ۳۰۰ دلار معامله می‌شود که حدود ۳۲ درصد پایین‌تر از آن قله است.
رکورد قبلی در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۴ مهر ۱۴۰۴) به ثبت رسید. این اوج قیمتی، بسته به منبع داده، بین ۱۲۶ هزار و ۸۰ دلار تا ۱۲۶ هزار و ۲۲۳ دلار قرار داشت.
دو عامل اصلی در پشت این رشد قرار داشتند: صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) مبتنی بر بیت‌کوین که جریان ورودی مداوم سرمایه‌های نهادی را جذب می‌کردند، و همچنین الگوی فصلی موسوم به “Uptober” که معامله‌گران به آن اشاره می‌کنند؛ دوره‌ای که اکتبر معمولاً برای بازار ارزهای دیجیتال مثبت تلقی می‌شود.
اما این روند صعودی دوام نیاورد. نگرانی‌های اقتصاد کلان به تدریج افزایش یافت و یک رویداد نقدینگی مرتبط با تعرفه‌ها، بازار را به شدت تحت تأثیر قرار داد.
این روند نزولی سرانجام در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه ۲۰۲۶ (تیر ۱۴۰۵) به کف خود رسید. پایین‌ترین قیمت دوره‌ای بیت‌کوین در محدوده‌ای بین ۵۸ هزار تا ۶۰ هزار دلار قرار گرفت.
سپس، شاهد بازگشت بودیم. تا اواخر سپتامبر ۲۰۲۶ (اوایل مهر ۱۴۰۵)، بیت‌کوین حدود ۴۵ درصد از کف قیمتی ماه ژوئن خود را بازیابی کرده بود. این بهبود، ارزش بازار تخمینی آن را دوباره به نزدیکی ۱.۷ تریلیون دلار رساند.
بنابراین، در سالگرد اوج تاریخی خود، ۶ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۴ مهر ۱۴۰۵)، قیمت بیت‌کوین حدود ۸۵ هزار و ۳۰۰ دلار بود. در مقایسه با اوج، این رقم حدود ۳۲ درصد کاهش یافته است، اما در مقایسه با کف قیمتی، بازگشتی قابل‌توجه را نشان می‌دهد.
بیت‌کوین سابقه طولانی در تجربه اصلاح‌های شدید پس از ثبت رکوردهای جدید دارد. افت ۳۰ درصد یا بیشتر پس از رسیدن به اوج تاریخی، برای این دارایی غیرمعمول نیست.
چرخه‌های گذشته نشان می‌دهند که بازیابی پس از افت‌های این‌چنینی، معمولاً بین ۲۸ تا ۳۸ ماه به طول می‌انجامد. بازار تنها حدود ۱۲ ماه از اوج اکتبر ۲۰۲۵ فاصله دارد.
در این دوره، بیت‌کوین عمدتاً بر اساس عوامل خاص خود حرکت کرده و تحت تأثیر جریان ETFها و اخبار اقتصاد کلان بوده است، نه آنچه سایر دارایی‌های دیجیتال انجام می‌دادند.
داده‌های جریان ورودی ETFهای اسپات، اولین عامل مهم در رصد بازار است، زیرا جریان‌های ورودی پایدار به ایجاد رکورد کمک کردند و سلامت آن‌ها احتمالاً نحوه توسعه روند بازیابی را شکل خواهد داد.
تحولات اقتصاد کلان، عامل دوم است. سیاست‌های تجاری، تشدید تعرفه‌ها و تغییرات نظارتی، همگی پتانسیل نوسان سریع احساسات بازار را دارند، همانطور که رویداد نقدینگی نشان داد.
کاهش ۳۲ درصدی از اوج، به تنهایی خبر بدی به نظر می‌رسد. اما در مقایسه با افت که به طور موقت بیش از نیمی از ارزش دارایی را از بین برد، و با توجه به سابقه بازیابی‌های چندساله که ۲۸ تا ۳۸ ماه طول می‌کشند، این وضعیت بیشتر شبیه بازاری است که در میانه یک چرخه آشنا قرار دارد.
