“دنیای ارزهای دیجیتال” سنتی دیگر وجود ندارد؛ گذار به “مالی نوین رمزنگاری شده”
موسسه حقوقی بلاکچین مانکون در مقالهای جدید دیدگاه تکاندهندهای را مطرح کرده است: دنیای سنتی ارزهای دیجیتال دیگر وجود ندارد. این مقاله با مقایسه ناامیدی “یانگ دونگ”، فیزیکدان داستان “سه جسم” اثر لیو چیشین، با سرخوردگی افراد قدیمی در حوزه ارزهای دیجیتال، بیان میکند که فرمول قدیمی “عرضه توکن، ورود به صرافی، و انتظار برای خریداران جدید” دیگر کارساز نیست. مانکون تاکید دارد که چرخه چهار ساله بیتکوین به پایان رسیده است، با ورود موسسات وال استریت، داراییهای رمزنگاری شده در چارچوب تخصیص دارایی سنتی قرار گرفتهاند، استیبلکوینها و توکنیسازی اوراق بهادار به جریان اصلی تبدیل شدهاند و صنعت به سمت “مالی نوین رمزنگاری شده” در حرکت است.
ناامیدی فیزیکدان در دنیای ارزهای دیجیتال
در رمان “سه جسم” اثر لیو چیشین، “وانگ میائو”، پژوهشگر مواد نانو، درگیر مجموعهای از خودکشیهای دانشمندان میشود. یکی از آنها “یانگ دونگ”، فیزیکدان نظری و دوست دختر “دینگ یی” بود. وانگ میائو برای درک دلیل این اقدام، به سراغ دینگ یی میرود. دینگ یی او را به کنار میز بیلیارد میبرد و از او میخواهد که توپ سیاه را در حفره بیندازد و سپس میز را جابجا کرده و دوباره ضربه بزند. پس از چند بار تلاش، توپها وارد حفره میشوند. سپس دینگ یی میپرسد: اگر با همان ضربه، توپ ناگهان به سمت سقف پرتاب شود یا در اتاق به طور نامنظم حرکت کند، چه؟
او با این مثال، آزمایش برخورد ذرات را توصیف میکند. دانشمندان قصد داشتند با شتابدهندههای قویتر، نظریههای فیزیکی را تأیید کنند، اما دریافتند که در شرایط یکسان، نتایج آزمایشها متفاوت است. یانگ دونگ که انتظار داشت با آزمایش، نظریه خود را اثبات کند، اکنون حتی قادر به یافتن قوانین قابل تکرار برای آزمایش نبود. در وصیتنامه او، این ناامیدی در یک جمله خلاصه شده بود: “فیزیک هرگز وجود نداشته است.” او همواره معتقد بود که جهان دارای قوانین است و انسان میتواند از طریق آزمایش این قوانین را بشناسد. آموزش، پژوهش و برنامهریزی زندگی او بر این باور استوار بود.
امروز، آنچه متزلزل شده، کل روشی است که او برای درک جهان به کار میبرد. سرخوردگی امروز برخی از افراد قدیمی در حوزه ارزهای دیجیتال، مرا به یاد این صحنه میاندازد. تجربیات سالها تلاش آنها نیز شروع به شکست کرده است: بیتکوین افزایش یافته، اما آلتکوینهای در دست آنها تکان نمیخورند؛ موسسات وال استریت وارد شدهاند، اما جذب سرمایه پروژههای رمزنگاری شده و خروج سرمایهگذاران آسانتر نشده است. این موضوع فراتر از صرفاً ضرر مالی است. آنچه بیشتر دردناک است، این است که کل مجموعهای از باورها که در گذشته به آنها کمک کرده بود تا پول دربیاورند و احساس موفقیت کنند، توسط واقعیت رد میشود. پذیرش بیاثر بودن تجربیات، دردناکتر از پذیرش اشتباه در خرید است. اما اگر پولهای جدید اصلاً قصد خرید ارزهای شما را نداشته باشند، انتظار بیشتر، لزوماً نتایج گذشته را به همراه نخواهد داشت.
پایان چرخه چهار ساله بیتکوین و ورود به چارچوب سنتی
روز گذشته، مصاحبهای از “فو پنگ” را خواندم که در آن گفته بود چرخه چهار ساله بیتکوین به پایان رسیده و داراییهای رمزنگاری شده به تدریج در چارچوب تخصیص دارایی سنتی قرار خواهند گرفت. من با قضاوت او در مورد تغییرات صنعت موافقم. خرید بیتکوین ETF توسط مدیران صندوق بر اساس اقتصاد کلان، و هجوم خردهفروشان برای خرید یک میمکوین در زنجیره، دو منطق کاملاً متفاوت است. اینکه این دو اتفاق در یک صنعت رخ دهند، خود غیرقابل تصور است. من با بازنشر این نظر نوشتم: دنیای سنتی ارزهای دیجیتال در واقع از بین رفته است.
فرمول ثروت در “دنیای ارزهای دیجیتال” قدیمی
دنیای ارزهای دیجیتال زمانی دارای یک فرمول ثروت بود که همیشه جواب میداد. منظور من از دنیای قدیمی ارزهای دیجیتال، آن حلقهای است که با عرضه توکن، ورود به صرافی و سپس ورود نسل جدید برای ادامه چرخه، سرمایه جمعآوری میکرد. این حلقه به بسیاری فرصت داد و حجم زیادی از دستکاری، کلاهبرداری و انتقال منافع را به همراه داشت. تا سال ۲۰۲۶، پیشبینی آینده صنعت بر اساس این شیوه بازی، دیگر امکانپذیر نیست.
محصول هنوز شکل نگرفته، اما داستان و وایتپیپر ارائه میشود و جمعآوری سرمایه از طریق عرضه توکن صورت میگیرد. سرمایهگذاران اولیه منتظر خروج با نقد کردن دارایی پس از ورود به صرافی هستند و کاربران با تست و دریافت ایردراپ، امیدوارند توکنها را با قیمت خوب بفروشند. تیمها به شکل بنیاد عمل میکنند، در ظاهر غیرمتمرکز و در باطن فاقد حاکمیت و نظارت اساسی هستند. این مدل به تیمهای کوچک کانال تأمین مالی ارائه داد و از ساخت کیف پول، صرافی و ابزارهای توسعهدهنده حمایت کرد. اما برای پروژههایی که برای حفظ فعالیت خود به یارانه توکن متکی بودند، با سقوط قیمت توکن و توقف یارانه، افراد دریافتکننده ایردراپ رفتند و تنها پروتکلهای خالی و بدون کاربر باقی ماندند.
کارآفرینی اولیه بلاکچین بر این باور استوار بود که کاربران به بانکها و شرکتهای بزرگ اعتماد ندارند، نمیخواهند پلتفرمها به دادههایشان دسترسی داشته باشند و به یک جایگزین غیرمتمرکز نیاز دارند. اما در مناطقی که خدمات بانکی و پرداخت نسبتاً بالغ هستند، اکثر مردم چنین نفرت شدیدی از سیستم موجود ندارند. حتی بسیاری از خریداران بیتکوین، نماد دنیای ارزهای دیجیتال، ترجیح میدهند از طریق موسسات سنتی آن را نگهداری کنند. آنها میخواهند در سرمایهگذاری بیتکوین مشارکت کنند، اما لزوماً نمیخواهند کلیدهای خصوصی را بررسی کنند یا زیان ناشی از اشتباه در آدرسدهی و عدم امکان بازیابی را متحمل شوند. خرید ETF از طریق حساب اوراق بهادار آشنا، برای آنها انتخابی راحتتر است. مفهوم “خود-نگهداری” برای این مشتریان، اهمیت کمتری نسبت به راحتی دارد.
استیبلکوینها تحت نظارت و پذیرش در سیستم مالی سنتی
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۵، ترامپ در سالن شرقی کاخ سفید، قانون “GENIUS” را امضا کرد که چارچوب نظارتی فدرال ویژهای را برای استیبلکوینهای پرداختی تعیین میکند. ناشران باید ذخایر واجد شرایط کامل، افشای ماهانه ترکیب داراییها و سیستمهای انطباق با مبارزه با پولشویی و تحریمها را ایجاد کنند. بسیاری در دنیای ارزهای دیجیتال این را یک پیروزی میدانند: پس از سالها تلاش، سرانجام توسط بازار اصلی پذیرفته شدهاند. اما در نهایت، این یک اشتباه است.
کاخ سفید استیبلکوینها را انتخاب کرد تا جایگاه بینالمللی دلار را تقویت کند، تقاضا برای اوراق قرضه خزانه داری آمریکا را افزایش دهد و انتشار و گردش وجوه را تحت نظارت قرار دهد. صنعت ارزهای دیجیتال ابزاری مفید ایجاد کرده است و دولت آمریکا از آن استفاده میکند، اما قوانین باید مطابق با مقررات کاخ سفید باشد. ایدهآلهای اولیه دنیای ارزهای دیجیتال، نقطه شروع این انتخاب سیاستی نبود.
جهتگیری نظارتی بسیار روشن است: اجازه دادن به استیبلکوینها برای ایفای نقش در پرداختها، اما با پیششرط انطباق کامل با الزامات سیستم مالی. اقدامات موسسات تجاری نیز به دنبال آن آمده است. در اکتبر ۲۰۲۴، پلتفرم پرداخت بینالمللی Stripe اعلام کرد که پلتفرم زیرساخت استیبلکوین Bridge را به قیمت ۱.۱ میلیارد دلار خریداری کرده است. Stripe به دنبال حل مشکل پیچیدگی، کندی تسویه و هزینههای بالای زنجیرههای پرداخت جهانی است. با کمک Bridge، بازرگانان میتوانند استیبلکوینها را در سیستم خود بپذیرند و گردش دهند، در حالی که تجربه آشنای پول فیات در پسزمینه باقی میماند.
در این خرید، فناوری بلاکچین به عنوان کانالی برای تسویه بینالمللی و فرامرزی استفاده میشود. این فناوری در پشت رابط پرداخت پنهان شده است و کاربران نهایی حتی متوجه استفاده از داراییهای رمزنگاری شده نمیشوند.
توکنیسازی اوراق بهادار و ورود موسسات مالی سنتی
در بازار سرمایه، جذب فناوری رمزنگاری شده توسط موسسات مالی سنتی نیز در حال تسریع است. در پایان سال ۲۰۲۵، شرکت سپردهگذاری و تسویه آمریکا (DTCC) خدمات توکنیسازی اوراق بهادار را راهاندازی خواهد کرد و ۲۰ موسسه شرکتکننده از جمله JPMorgan Chase و Citigroup قرارداد امضا کردهاند. DTCC مسئول نگهداری اوراق بهادار پایه است و گواهیهای دیجیتال را بر روی دفتر کل توزیع شده ایجاد میکند تا معاملات ۲۴ ساعته و تسویه حساب تقریباً آنی را امکانپذیر سازد. این امر روش جدیدی برای استفاده از اوراق بهادار موجود ارائه میدهد و نیازی به عرضه توکن پروژه برای جذب سرمایه نیست.
موسسات به این نکته توجه دارند که آیا اوراق بهادار موجود میتوانند سریعتر گردش کنند، به عنوان وثیقه استفاده شوند و داراییهای راکد کمتری وجود داشته باشد. آنها به فناوری بلاکچین علاقهمند هستند، اما لزوماً به بلاکچینهای عمومی موجود در دنیای ارزهای دیجیتال علاقهمند نیستند و به آنها اطمینان ندارند. DTCC که پیشتر ذکر شد، در زمان راهاندازی خدمات خود از شبکه خصوصی خود و شبکه Canton استفاده کرده است. توکنها فقط بین کیف پولهای ثبت شده در DTCC گردش میکنند و کنترلهای انطباقی داخلی نیز وجود دارد. تمام کارهای قبلی همچنان انجام میشود، فقط با یک سیستم حسابداری سریعتر.
این موسسات با قوانین خود وارد شدهاند و صرافیهای پیشرو مانند Binance و OKX نیز به طور فعال در حال انطباق هستند. در دنیای قدیمی ارزهای دیجیتال، صرافیها در بالای زنجیره غذایی قرار داشتند، جریان ترافیک و فرصتهای معاملاتی را کنترل میکردند و داستانهای ثروت زیادی را رقم زدند. اما میزان داراییهایی که مشتریان موسسات حاضرند معامله کنند، به توانایی صرافیها در همکاری با عادات مدیریت وجوه آنها بستگی دارد. به عنوان مثال، ترتیب بانکی سهجانبه Binance به مشتریان موسسات واجد شرایط اجازه میدهد تا وثیقه خود را در حسابهای شرکتی بانکهای تحت نظارت نگه دارند و همزمان در صرافی معامله کنند. طرحهای سازمانی OKX با Standard Chartered نیز وثیقه را به شخص ثالث مستقلی خارج از صرافی میسپارد تا ریسک طرف مقابل را کاهش دهد.
همه اینها با شیوه بازی قبلی دنیای ارزهای دیجیتال بسیار متفاوت است. پروژهها در مراحل اولیه از طریق جمعآوری سرمایه با عرضه توکن، وعده اینترنتی بدون مجوز که کاربران کنترل دادهها و داراییهای خود را در دست دارند، و انتظار شرکتکنندگان برای افزایش ارزش توکن، تأمین مالی میشدند. کسبوکارهای فعلی میتوانند بدون این داستانها نیز به موفقیت برسند. فناوری در امور مالی به کار گرفته شده است و کسبوکار دنیای قدیمی ارزهای دیجیتال که بر اساس عرضه توکن، ورود به صرافی و انتظار برای نسل بعدی برای ادامه چرخه استوار بود، به سختی میتواند نماینده این صنعت باشد.
“مالی نوین رمزنگاری شده”: آیندهای واقعگرایانهتر
من ترجیح میدهم آن را “مالی نوین رمزنگاری شده” بنامم: شرکتهای مالی سنتی از فناوری رمزنگاری شده برای حل مشکلات پرداخت، تسویه و گردش دارایی استفاده میکنند و شرکتهای بومی رمزنگاری شده که سازگارتر هستند نیز به این نیازها پاسخ میدهند. این رویکرد، نهایت تمرکزگرایی است.
قبل از نوشتن این مقاله، یک ویدیوی کوتاه منتشر کردم که همین دیدگاهها را مطرح میکرد. به طور غیرمنتظره، بسیاری از دوستان در بخش نظرات آن را به عنوان بدبینی رایج در بازار نزولی تفسیر کردند، زیرا در چنین مواقعی همیشه کسانی هستند که میگویند دنیای ارزهای دیجیتال به پایان رسیده است. من این واکنش را درک میکنم، اما این دوستان به وضوح منظور مرا به طور کامل درک نکردهاند.
موضع من همیشه روشن بوده است: من همیشه نسبت به بیتکوین (BTC) خوشبین بودهام و همچنین به کاربرد فناوری بلاکچین در نسل بعدی اینترنت امیدوارم. آنچه من نسبت به آن بدبین هستم، این است که ثروتمند شدن یک شبه را به عنوان راه حل بلندمدت این صنعت بدانیم، یا فکر کنیم که صرفاً با حفظ تمرکز مطلق، میتوانیم کاربران و بازار را به دست آوریم.
“کسی که دوراندیش نباشد، نزدیکبین خواهد بود.” من این ویدیوی کوتاه و این مقاله را برای تبادل نظر و بحث با شرکای بلندمدت این صنعت منتشر کردم. در گذشته، میتوانستیم ابتدا با عرضه توکن سرمایه جمعآوری کنیم، کاربران را یارانه دهیم و سپس منتظر بمانیم تا قیمت توکن هزینهها را پوشش دهد؛ اما در آینده چه؟ کسانی که میخواهند در این صنعت فعالیت کنند، باید به دنبال مشتریانی باشند که حاضرند برای بلندمدت پول پرداخت کنند.
در چند ماه گذشته، من و شرکای مانکون نیز اغلب در مورد موضوعات مشابه بحث کردهایم. در سالهای گذشته، مانکون در صنعت بلاکچین ریشه دوانده است. از امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، بازیهای زنجیرهای (GameFi)، امور مالی اجتماعی (SocialFi)، تا توکنیسازی، سپس لایه دوم بیتکوین و ترکیب هوش مصنوعی (AI) با Web3، ما در بسیاری از پروژهها از مرحله ایده تا خروج مشارکت داشتهایم و در زمینه ایجاد انطباق، اختلافات مدنی و حتی دفاع کیفری کمک کردهایم. این کارها به ما درک عمیقی از فراز و نشیبهای صنعت داده و همچنین شرکای مایل به کار بلندمدت را بهتر درک کرده و تأیید کردهایم. امروز با بحث در مورد مالی نوین رمزنگاری شده، امیدوارم فناوری، تجربه و اعتماد متقابل انباشته شده در این سالها، به محیط کاری آینده منتقل شود.
ما به وضوح احساس میکنیم که کاربران و بازار Web3 ذاتاً جهانی هستند. تیم، کاربران و سرمایه یک پروژه ممکن است در کشورهای مختلف توزیع شده باشند و مسائل حقوقی و انطباقی نیز چندین طرف را درگیر میکند. بنابراین، ما ابتدا استراتژی توسعه “عمق چینی، گستردگی جهانی” را تعیین کردیم و سپس حول این هدف، در شانگهای، شنژن، هنگ کنگ و سیلیکون ولی مستقر شدیم. ما هم وضعیت کارآفرینان چینی را درک میکنیم و هم میتوانیم در راهاندازی کسبوکارهای فرامرزی آنها، از منظر حقوقی و انطباقی محلی کمک کنیم. اگرچه محیط خارجی در حال تغییر است، اما سختکوشی، سرسختی و هوش کارآفرینان چینی در فرصتهای جدید، همواره فعالترین نیرو در این صنعت بوده است. اگر همیشه بخواهیم در همان قلمرو کوچک دنیای ارزهای دیجیتال بمانیم و منتظر بمانیم تا نفر بعدی وارد شود و این بازار را به یک بازی مجموع صفر تبدیل کند، در واقع این صنعت را کوچک شمردهایم. ما خوشحالیم که میبینیم استیبلکوینها در کشورهای بیشتری واقعاً برای پرداخت استفاده میشوند، توکنیسازی داراییها شروع به ورود به کسبوکارهای موسسات مالی کرده است و امور مالی زنجیرهای پس از ورود موسسات بیشتر دوباره رونق گرفته است. برای ما، این پایان صنعت نیست، بلکه ادامه آن به روشی واقعگرایانهتر و عمیقتر در ارتباط با بخش واقعی اقتصاد است.



