بحران بانکی در پاراگوئه، دلیل پیدایش بیت‌کوین را آشکار می‌سازد. گزارش‌ها حاکی از آن است که فروشندگان تتر (USDT) پس از قرار گرفتن بانک دیجیتال بزرگ «اوئنو» تحت نظارت، تا ۱۳ درصد حق‌الزحمه طلب کرده‌اند.
میلیون‌ها نفر از دسترسی به پول خود محروم شدند؛ بانک اوئنو در پاراگوئه فروپاشید؛ رئیس‌جمهور پنا با استیضاح روبرو است – گزارش‌ها
این بحران باعث شد ۳ میلیون مشتری به طور موقت نتوانند به حساب‌های خود دسترسی پیدا کنند. برخی از آگهی‌های همتا به همتا (P2P) نشان می‌دادند که تتر (USDT) با قیمت حدود ۶۹۴۲ گوارانی پاراگوئه معامله می‌شود. این در حالی است که مرجع دلار بانک مرکزی در تاریخ ۴ نوامبر، ۶۱۴۴.۰۲ گوارانی تعیین کرده بود.
افزایش قیمت USDT نشان‌دهنده تقاضای رو به رشد برای دارایی‌های دلاری خارج از سیستم بانکی سنتی است. این موضوع همچنین پرسشی را که در شکل‌گیری بیت‌کوین نقش داشت، دوباره زنده می‌کند: چه اتفاقی می‌افتد وقتی مردم نتوانند آزادانه به پولی که در مؤسسات مالی نگهداری می‌کنند، دسترسی داشته باشند؟
بانک مرکزی پاراگوئه در تاریخ ۳ نوامبر روند رسیدگی به پرونده بانک اوئنو را آغاز کرد. رگولاتورها دریافتند که نسبت کفایت سرمایه این بانک پس از تعدیل صورت‌های مالی، به کمتر از نصف حداقل قانونی مورد نیاز سقوط کرده است. بانک اوئنو از زمان راه‌اندازی در سال ۲۰۲۱ به سرعت رشد کرده و به یکی از برجسته‌ترین وام‌دهندگان دیجیتال پاراگوئه تبدیل شده بود.
این بانک مدعی بود ۳ میلیون مشتری دارد و حدود ۸۵۰ میلیون دلار از وجوه عمومی را مدیریت می‌کرد. پس از مداخله، بانک دسترسی مشتریان به حساب‌ها را به طور موقت محدود کرد و خدمات مالی را مختل نمود. مقامات شروع به هماهنگی برای انتقال حساب‌ها و حفاظت از سپرده‌ها کردند، در حالی که بازرسان در حال بررسی عملیات بانک بودند.
این بحران همچنین پیامدهای سیاسی به دنبال داشت. رئیس‌جمهور سانتیاگو پنا در تاریخ ۵ نوامبر، پس از افزایش فشارها بر سر فروپاشی بانک اوئنو، از سمت خود استعفا داد. رویترز گزارش داد که دادستان‌ها در حال تحقیق از او هستند، در حالی که مقامات هشت مدیر اجرایی بانک را احضار کردند.
در همین حال، حق‌الزحمه USDT توجه بازارهای ارزهای دیجیتال را به خود جلب کرد. بررسی مورخ ۵ نوامبر توسط Criptoinforme، ۸۰ آگهی Binance P2P را مورد بررسی قرار داد. این بررسی نشان داد که قیمت میانه در ۱۰ پیشنهاد برتر برای خرید USDT نزدیک به ۶۳۹۹ گوارانی بود. این نشان‌دهنده حق‌الزحمه ۳.۴ درصدی نسبت به قیمت دلار در صرافی‌ها بود.
مشکلات بانکی پاراگوئه ارتباط تاریخی جالبی با پیدایش بیت‌کوین دارد. ساتوشی ناکاموتو وایت‌پیپر بیت‌کوین را در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۸، در بحبوحه بحران مالی جهانی، منتشر کرد. این وایت‌پیپر سیستمی از پول الکترونیکی همتا به همتا را پیشنهاد می‌کرد که می‌توانست ارزش را بدون اتکا به مؤسسات مالی منتقل کند.
این پیام زمانی روشن‌تر شد که ناکاموتو اولین بلوک بیت‌کوین (بلاک پیدایش) را در تاریخ ۳ ژانویه ۲۰۰۹ استخراج کرد. تیتر روزنامه جاسازی شده در آن بلوک این بود: «صدراعظم در آستانه دومین بسته نجات برای بانک‌ها».
بیت‌کوین برای رفع محدودیت‌های یک سیستم مالی که حول واسطه‌های مورد اعتماد بنا شده بود، طراحی شد. شبکه غیرمتمرکز آن به کاربران اجازه می‌دهد تا بیت‌کوین را بدون نیاز به اجازه از یک بانک سنتی، نگهداری و منتقل کنند.
وضعیت پاراگوئه نشان می‌دهد که چرا این ایده همچنان اهمیت دارد. اگر بانکی دسترسی به حساب‌های مشتریان را محدود کند، استقلال مالی به چیزی بیش از یک بحث انتزاعی در دنیای رمزارزها تبدیل می‌شود.
بیت‌کوین از طریق مالکیت غیرمتمرکز و خود-نگهداری، رویکرد متفاوتی را در پیش می‌گیرد. کاربرانی که کلیدهای خصوصی خود را کنترل می‌کنند، می‌توانند بدون اتکا به بانک برای تأیید برداشت‌ها، به بیت‌کوین خود دسترسی داشته باشند.
وعده اولیه بیت‌کوین هرگز صرفاً درباره ثروتمندتر کردن سرمایه‌گذاران نبود. بلکه درباره ارائه راهی دیگر به مردم برای نگهداری و انتقال ارزش بدون اتکای کامل به سیستم بانکی بود. پاراگوئه یادآوری به موقعی از چرایی پیدایش این ایده ارائه داده است.
