قزاقستان مشکل زیستمحیطی خود را به فرصتی برای استخراج رمزارز تبدیل کرد.
قزاقستان با صدور فرمانی جدید، گازهای همراه نفت را به منبعی برای استخراج رمزارز تبدیل میکند.
آستانه، قزاقستان – قزاقستان با امضای فرمانی در تاریخ ۸ ژوئیه توسط قاسم ژومارت توکایف، رئیسجمهور این کشور، راه را برای تولیدکنندگان نفت هموار کرده است تا گازهای همراه نفت را که معمولاً در محل چاهها سوزانده میشوند، به برق خارج از شبکه تبدیل کرده و از آن برای عملیات استخراج رمزارز استفاده کنند.
این اقدام دو مشکل را همزمان حل میکند: کاهش عمل ضایعاتی سوزاندن گازهای همراه و فراهم کردن دسترسی استخراجکنندگان رمزارز به انرژی ارزان و بلااستفاده که در غیر این صورت هدر میرفت.
از ممنوعیت چین تا رونق مجدد استخراج رمزارز
پس از ممنوعیت ناگهانی استخراج رمزارز در چین در سال ۲۰۲۱، استخراجکنندگان در سراسر جهان به دنبال برق ارزان و مقررات سهلگیرانه پراکنده شدند. قزاقستان یکی از بزرگترین بهرهمندان این روند بود و به سرعت بخش قابل توجهی از توان پردازشی (هشریت) را جذب کرد و برای مدتی به دومین هاب بزرگ استخراج بیتکوین در جهان تبدیل شد. در مقطعی، عملیات استخراج رمزارز حدود ۸ درصد از کل عرضه برق کشور را مصرف میکرد.
با این حال، دولت قزاقستان که با کمبود انرژی، تا حدی ناشی از رونق استخراج رمزارز، مواجه شده بود، مقررات سختگیرانهتری را وضع کرد و هزینههای بیشتری را بر استخراجکنندگان تحمیل نمود. نتیجه قابل پیشبینی این بود که بسیاری از عملیاتها جمع شده و به مکانهای دیگر منتقل شدند، که منجر به کاهش چشمگیر سهم قزاقستان در بازار جهانی هشریت شد.
فرمان جدید و همکاری با وزارت هوش مصنوعی
فرمان جدید توکایف، استخراجکنندگان را به سمت استفاده از گازهای همراه میادین نفتی هدایت میکند؛ گازی که در صورت عدم نیاز برای اهداف دولتی، میتواند برای تولید برق مورد نیاز استخراج رمزارز مورد استفاده قرار گیرد. این ابتکار عمل با همکاری وزارت هوش مصنوعی و توسعه دیجیتال قزاقستان توسعه یافته است.
معافیتهای مالیاتی و چارچوبهای جدید
این فرمان همچنین معافیتهای مالیات بر درآمد شخصی را برای سود حاصل از تراکنشهای انجام شده در پلتفرمهای مجاز دارایی دیجیتال داخلی معرفی میکند. علاوه بر استخراج و معامله، دولت در حال توسعه چارچوبهایی برای استیبلکوینها و ابزارهای توکنیزه با هدف تجارت فرامرزی است.
چالشهای فنی و راهحلهای نوآورانه
تولیدکنندگان نفت، نفت خام را استخراج میکنند و گازهای همراه همراه آن استخراج میشود. ساخت زیرساختهای خط لوله برای جمعآوری این گاز و انتقال آن به بازار، اغلب پرهزینه است، به خصوص در چاههای دورافتاده. بنابراین، تولیدکنندگان آن را میسوزانند و انرژی را هدر میدهند و در این فرآیند دیاکسید کربن و متان منتشر میکنند.
استخراجکنندگان بیتکوین را میتوان در کانتینرها جای داد و در محل چاهها مستقر کرد. آنها نیازی به اتصال به شبکه برق ندارند، میتوانند در مکانهای دورافتاده فعالیت کنند و گازی را که در غیر این صورت سوزانده میشد، به چیزی با ارزش اقتصادی تبدیل کنند. این مدل قبلاً در ایالات متحده محبوبیت یافته است، جایی که شرکتهایی مانند Crusoe Energy کسبوکارهایی را بر اساس تبدیل گازهای همراه به برق برای استخراج رمزارز در ایالتهایی مانند داکوتای شمالی و وایومینگ ایجاد کردهاند.
سوزاندن گازهای همراه منبع قابل توجهی از انتشار گازهای گلخانهای در سطح جهانی است. تبدیل این گاز به برق برای استخراج رمزارز، انتشار گازهای گلخانهای را به طور کامل از بین نمیبرد، زیرا گاز همچنان میسوزد، اما ژنراتورها کارآمدتر از شعلههای باز هستند و بخش بیشتری از انرژی را جذب میکنند.
تفاوت کلیدی با رونق قبلی استخراج رمزارز در قزاقستان این است که استخراجکنندگان با استفاده از گازهای همراه، شبکه ملی را تحت فشار قرار نخواهند داد، که این امر اصطکاک سیاسی را که عملیات قبلی را مختل کرد، از بین میبرد. پلتفرمهای دارای مجوز در قزاقستان در صورت مشاهده مزیت مالی ملموس برای معاملهگران در استفاده از صرافیهای داخلی تحت چارچوب معافیت مالیاتی جدید، از افزایش فعالیت کاربران بهرهمند خواهند شد.
