مسیر پلتفرمهای مشتقات آنچین برای ورود به بازار آمریکا: دریافت مجوز یا اتحاد با صرافیهای ثبتشده
مایکل سلیگ، رئیس کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) آمریکا، مسیر روشنی را برای پلتفرمهای مشتقات آنچین که قصد ورود به بازار خردهفروشی آمریکا را دارند، ترسیم کرده است: یا خود مجوز صرافی را دریافت کنند، یا با صرافیهای ثبتشده متحد شوند. وی همچنین اعلام کرد که CFTC با وزارت دادگستری برای مقابله با دعاوی قضایی در سطح ایالتی همکاری خواهد کرد و توضیح داد که چرا قراردادهای دائمی تکسهامی به عنوان آتی طبقهبندی میشوند.
پلتفرمهای مشتقات آنچین در آمریکا: دو راه پیش رو
رئیس CFTC در انجمن ارزهای دیجیتال کپیتال هیل که توسط The Hill و The Block برگزار شد، تاکید کرد که این پلتفرمها میتوانند به استفاده از بلاکچین برای اجرا و تسویه ادامه دهند، اما باید از قوانین کاملاً مشابه سایر صرافیها پیروی کنند.
سلیگ در پاسخ به این سوال که چگونه پلتفرمهای مشتقات با تمرکز بر تمرکززدایی، مانند Hyperliquid، میتوانند وارد بازار آمریکا شوند، پلتفرم Backpack را که اخیراً سه مجوز لازم را دریافت کرده است، به عنوان نمونهای از مسیر اول معرفی کرد. وی همچنین فاش کرد که پلتفرمهای دیگری در حال طی کردن مسیر دوم، یعنی اتحاد با اپراتورهای ثبتشده، هستند.
سلیگ گفت: «شما باید با صرافیها همکاری کنید یا خودتان واجد شرایط صرافی شوید. این امر تواناییهای رمزنگاری و بلاکچین یا ویژگیهای برجسته آنها را تغییر نمیدهد.»
Backpack در اطلاعیه رسمی خود در ۱۸ نوامبر اعلام کرد که سه مجوز دریافتی شامل کارگزار کمیسیون آتی (FCM)، بازار قرارداد تعیینشده (DCM) و سازمان تسویه مشتقات (DCO) است.
مجوز FCM توسط انجمن ملی آتی (NFA) با مجوز CFTC صادر میشود و مسئول پذیرش مشتریان نهایی و اجرای رویههای انطباقی مانند مبارزه با پولشویی و غربالگری لیست تحریمهای OFAC است. با تکمیل این سه مجوز، Backpack اولین صرافی بومی رمزنگاری شده است که میتواند قراردادهای دائمی اهرمی را به کاربران آمریکایی ارائه دهد و در عین حال از نقدینگی دفتر سفارش جهانی واحد بهرهمند شود. کاربران میتوانند از ارز فیات یا داراییهای رمزنگاری شده به عنوان وثیقه استفاده کنند و وثیقه را در بین موقعیتهای مختلف به اشتراک بگذارند.
CFTC در تاریخ ۱۶ نوامبر با صدور اطلاعیهای اعلام کرد که به شرکتی با معماری بلاکچین که قراردادهای مشتقات را اجرا و تسویه میکند، مجوز DCM و ثبت DCO را اعطا کرده است. این اقدام به عنوان یک نقطه عطف مهم در تکامل بازار مالی آمریکا توصیف شد و نشاندهنده وجود یک مسیر نظارتی برای نسل جدید زیرساختهای بازار است. این اطلاعیه همچنین تاکید کرد که اپراتورهایی که از فناوریهای جدید استفاده میکنند همچنان باید استانداردهای نظارتی مشابه زیرساختهای سنتی را رعایت کنند، از جمله مبارزه با پولشویی، حفاظت از مشتری و جداسازی داراییها، نظارت بر بازار، منابع مالی، مدیریت ریسک و امنیت سیستم.
مارک وتجن، رئیس Backpack در آمریکا، گفت: «مجوز FCM کل تصویر را کامل کرد.» وی خاطرنشان کرد که با گنجاندن صرافی، سازمان تسویه و کارگزار تحت نظارت CFTC، مشتریان آمریکایی میتوانند از این زیرساخت در یک مسیر انطباقی واحد استفاده کنند. آرمانی فرانت، مدیرعامل، افزود که این شرکت در هر بازاری که وارد میشود، مسیر “درِ جلویی” را انتخاب میکند و معتقد است سرمایهگذاران نباید مجبور شوند به صرافیهای فراساحلی روی بیاورند.
در حال حاضر، Backpack به بیش از ۱۵۰ کشور و منطقه خدمات ارائه میدهد و حجم معاملات تجمعی آن بیش از ۴۵۰ میلیارد دلار است.
مبارزه با دعاوی قضایی ایالتی و طبقهبندی قراردادهای دائمی
سلیگ همچنین در مورد اختلافات مربوط به صلاحیت قضایی در مورد بازارهای پیشبینی، موضع روشنی اتخاذ کرد: هنگامی که دولتهای ایالتی علیه پلتفرمهای ثبتشده فدرال شکایت میکنند و سعی در ادعای صلاحیت قضایی دارند، CFTC با وزارت دادگستری همکاری خواهد کرد. دولت فدرال و CFTC در ماه اکتبر به طور مشترک از ایالت یوتا شکایت کردند و در ۱۳ نوامبر علیه ایالتهای آرکانزاس و لوئیزیانا شکایت کردند. این ایالتها در حال به چالش کشیدن صلاحیت انحصاری CFTC بر بازارهای پیشبینی هستند. وی گفت: «اگر یک مشتق قانونی باشد، باید توسط مرجع نظارتی بازار تنظیم شود، نه در سطح ایالتی.»
وی همچنین مرزها را مشخص کرد: صرافیهای مشتقات با کازینوها و مکانهای قمار دارای مجوز ایالتی متفاوت هستند، زیرا دومی در حوزه قضایی CFTC قرار نمیگیرند. در مورد قراردادهای رویداد، CFTC هر مورد را به صورت جداگانه بررسی میکند تا تعیین کند آیا مشتق محسوب میشود و آیا قوانین مربوطه را رعایت میکند، از جمله اینکه آیا به راحتی قابل دستکاری است.
در ماه ژوئن، CFTC پیشنویس مقررات ۴۰.۱۱ را برای نظر عمومی منتشر کرد. این پیشنویس به دنبال ایجاد یک چارچوب ساختاریافته برای تعیین اینکه آیا قراردادهای رویداد شامل فعالیتهای ذکر شده در بخش ۵c(c)(5)(C) قانون معاملات کالا است، از جمله تروریسم، ترور، جنگ، قمار یا نقض قوانین فدرال و ایالتی. همچنین ارزیابی میکند که آیا قرارداد برخلاف منافع عمومی است و از طریق بررسی موردی با تضمین رویهای ۹۰ روزه پیش میرود.
هنگامی که در مورد طبقهبندی قراردادهای دائمی تکسهامی سوال شد، سلیگ تاکید کرد که “عدم وجود تاریخ انقضا” به تنهایی آن را به یک بورس اوراق بهادار تبدیل نمیکند، بلکه ساختار قرارداد کلیدی است. وی پرداخت روزانه نرخ تامین مالی این نوع داراییها را با حاشیه تضمین متغیر در سایر قراردادهای آتی مقایسه کرد: «تاریخ انقضا ندارد، بنابراین نرخ تامین مالی وجود دارد و تسویه روزانه انجام میشود که بسیار شبیه به حاشیه تضمین متغیر در سایر آتیها است. اما به عنوان یک قرارداد آتی طراحی شده است، نه یک بورس، و نه یک بورس اوراق بهادار.»
CFTC در اوایل ماه جاری برای اولین بار اجازه داد تا قراردادهای دائمی تکسهامی در آمریکا معامله شوند و اکنون رئیس CFTC شخصاً از این طبقهبندی حمایت میکند که راه را برای محصولات مشابه در آینده هموار میکند.
پیامدهای دو مسیر برای پلتفرمهای آنچین
دو مسیری که سلیگ ارائه داد، در واقع به یک چیز اشاره دارد: پلتفرمهای آنچین اگر بخواهند مستقیماً به خردهفروشان آمریکایی خدمات ارائه دهند، باید خود را به یک واسطه تحت نظارت تبدیل کنند. وی بارها بر “قوانین یکسان، استانداردهای یکسان” تاکید کرد، که ساختار فنی و تعهدات نظارتی را از هم جدا میکند. در حالی که فناوری زیربنایی میتواند در زنجیره باقی بماند، تعهداتی مانند جداسازی داراییهای مشتری، مبارزه با پولشویی، نظارت بر بازار و منابع مالی را نمیتوان به قراردادهای هوشمند برونسپاری کرد. برای پلتفرمهایی مانند Hyperliquid که بر عدم نیاز به مجوز و عدم نگهداری داراییها تمرکز دارند، این به معنای سازش در طراحی محصول و ساختار حاکمیت است. هزینه آن نه تنها زمان و هزینه درخواست مجوز، بلکه تعدیل روایت اصلی “بدون واسطه” نیز خواهد بود.
از سوی دیگر، آسیا پاسخ متفاوتی ارائه داده است. کمیسیون اوراق بهادار و آتی هنگکنگ در ماه نوامبر Hyperliquid را به دلیل عدم داشتن مجوز و احتمال گمراه کردن سرمایهگذاران در لیست پلتفرمهای معاملاتی دارایی مجازی مشکوک قرار داد. آمریکا در عوض از سیستم مجوز استفاده کرده و معماری آنچین را در چارچوب نظارتی فدرال گنجانده است. در حالی که یک طرف پلتفرمهای خارج از کشور را مسدود میکند، طرف دیگر با صدور مجوز از آنها میخواهد که از “درِ جلویی” وارد شوند. این دو مسیر باعث میشود که یک فناوری مشابه در بازارهای مختلف نیاز به نسخههای متفاوتی از طراحی انطباقی داشته باشد.
سه نکته کلیدی برای آینده
در ادامه باید به سه نکته توجه کرد. اول، نتایج جمعآوری نظرات در مورد پیشنویس مقررات ۴۰.۱۱ تعیین خواهد کرد که قراردادهای رویداد تا چه حد میتوانند در آمریکا رشد کنند و همچنین مرزهای صلاحیت بین ایالتها و CFTC را مشخص خواهد کرد. دوم، پیشرفت دعاوی قضایی در یوتا، آرکانزاس و لوئیزیانا، قدرت ادعای صلاحیت انحصاری CFTC را آزمایش خواهد کرد و ریسک دستورات قضایی علیه پلتفرمهای ثبتشده فدرال مانند Kalshi در سطح ایالتی را افزایش خواهد داد.
سوم، باید دید که آیا پس از Backpack، اپراتور آنچین دیگری مسیر کامل سه مجوز را طی خواهد کرد، یا اکثر پلتفرمها ترجیح میدهند با صرافیهای ثبتشده متحد شوند و کسبوکار آمریکایی خود را در چارچوب موجود قرار دهند.



