کامالا هریس پیامی برای واشنگتن دارد: زمان تدوین قوانین هوش مصنوعی در حال اتمام است و برای سیاست درنگ نمی‌کند.
معاون سابق رئیس‌جمهور آمریکا در سخنرانی خود در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ در مؤسسه مطالعات سیاست آسه‌آن در سئول هشدار داد که فرصت ایجاد سازوکارهای حفاظتی مورد تأیید بین‌المللی برای هوش مصنوعی در حال کاهش است. راه‌حل پیشنهادی او شامل همکاری با شریکی است که بسیاری در واشنگتن ترجیح می‌دهند نامی از او نبرند: چین.
هریس استدلال خود را بر سه تهدید که آن‌ها را وجودی توصیف کرد، بنا نهاد.
اولین مورد امنیت سایبری است. دومین مورد، احتمال ظهور تسلیحات مبتنی بر هوش مصنوعی است. سومین مورد، چشم‌انداز خروج سیستم‌های هوش مصنوعی از نظارت انسانی است.
استدلال اصلی او این بود که ایالات متحده باید فعالانه با چین برای تعیین استانداردهای بین‌المللی مشترک و قوانین مربوط به این فناوری همکاری کند. او این رویکرد را سازگار با رقابت دانست، نه جایگزینی برای آن.
این پیشنهاد بر یک فرض ساده استوار است: اگر دو قدرت بزرگ هوش مصنوعی جهان، قوانین جداگانه‌ای تدوین کنند، شکاف بین آن‌ها به مکان‌هایی تبدیل می‌شود که بزرگترین خطرات در آنجا نهفته است.
سخنرانی سئول یک رویداد منفرد نبود. این سخنرانی بر مواضعی استوار است که هریس در سپتامبر ۲۰۲۶ مطرح کرده بود.
در آن بیانیه قبلی، او از کنگره خواست تا یک نهاد نظارتی فدرال جدید برای مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی ایجاد کند. مدل‌های پیشرفته، پیشرفته‌ترین و توانمندترین سیستم‌ها در لبه فناوری این حوزه هستند.
او همچنین در ماه سپتامبر خواستار یک معاهده بین‌المللی برای حاکمیت توسعه هوش مصنوعی شد که مذاکرات آن شامل چین باشد. سئول به این ایده معاهده، صحنه‌ای بزرگتر و فوریت بیشتری بخشید.
او در این تلاش تنها نیست. در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶، بیش از ۱۵ سناتور دموکرات، به رهبری سناتور کریس ون هولن، از ترامپ خواستند تا با چین در مورد چارچوب‌های نظارتی هوش مصنوعی مذاکره کند.
لحن هریس تضاد آشکاری با ترامپ دارد که نگرانی‌های مربوط به ایمنی هوش مصنوعی را رد کرده است.
سخنرانی او در سئول همچنین یک دستور کار سیاست خارجی و حاکمیت فناوری را که به سمت انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در سال ۲۰۲۸ پیش می‌رود، تقویت می‌کند. انتخاب یک مکان خارجی برای سخنرانی در مورد قوانین جهانی، خود نشانه‌ای از چگونگی تمایل او به دیده شدن است.
برای صنعت هوش مصنوعی، تأثیر فوری بیشتر در مورد انتظارات است تا قوانین. هریس در حال حاضر هیچ سمتی ندارد که بتواند مقرراتی را وضع کند و کنگره هنوز به پیشنهادات او در ماه سپتامبر عمل نکرده است.
هنگامی که یک دموکرات برجسته و گروهی متشکل از بیش از ۱۵ سناتور بر روی یک ایده مشترک هم‌نظر می‌شوند، رد کردن آن به عنوان یک ایده حاشیه‌ای دشوارتر می‌شود.
بخش چین سخت‌ترین و مهم‌ترین بخش است. روابط ایالات متحده و چین در زمینه فناوری عمدتاً با رقابت تعریف شده است، بنابراین هرگونه همکاری جدی در زمینه هوش مصنوعی، نشان‌دهنده یک تغییر قابل توجه خواهد بود.
اینکه آیا این اتفاق می‌افتد یا خیر، به این بستگی دارد که چه کسی در واشنگتن قدرت را در دست دارد. با توجه به رد کردن نگرانی‌های ایمنی هوش مصنوعی توسط ترامپ، نامه ون هولن و سخنرانی هریس بیشتر به عنوان نشانه‌هایی برای یک بحث آینده عمل می‌کنند تا سیاست‌های کوتاه‌مدت.
نکاتی که باید مورد توجه قرار گیرند: آیا کنگره یک ناظر فدرال برای مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی را بررسی خواهد کرد، آیا کاخ سفید به درخواست سناتورهای دموکرات در ۲۳ سپتامبر پاسخ خواهد داد، و آیا ایمنی هوش مصنوعی به یک موضوع تعیین‌کننده در شکل‌گیری میدان رقابت دموکرات‌ها در سال ۲۰۲۸ تبدیل خواهد شد.
