ویتالیک بوترین، همبنیانگذار اتریوم، از EIP-8037 دفاع کرده است؛ پیشنهادی که هدف آن جلوگیری از رشد بیرویه وضعیت شبکه اتریوم همزمان با افزایش محدودیتهای گس است.
نقطه چالشبرانگیز این پیشنهاد این است که نوشتن دادههای جدید در وضعیت تغییرناپذیر اتریوم را بسیار پرهزینه میکند، اما بوترین معتقد است این یک مصالحه قابل قبول خواهد بود اگر بتواند تمرکززدایی را با گسترش بلاکچین حفظ کند.
این توسعهدهنده در توضیحات مفصل خود که امروز منتشر شد، استدلال کرد که در حالی که ظرفیت اجرای اتریوم به راحتی قابل افزایش است، رشد وضعیت برای اپراتورهای نود بسیار دشوارتر است، زیرا با الزامات ذخیرهسازی بالاتر، زمان همگامسازی طولانیتر و دسترسی کندتر به دادهها همراه است.
در حال حاضر، وضعیت شبکه سالانه حدود ۱۱۰ گیگابایت رشد میکند. بنابراین، اگر محدودیت گس ده برابر شود بدون هیچ تغییر دیگری، این رقم میتواند به حدود ۱۱۰۰ گیگابایت در سال برسد.
به عقیده بوترین، ارتقاهای دیگری که در Glamsterdam پیشنهاد شده و به تعویق افتادهاند، میتوانند تأیید اجرا و پخش دادهها را حتی در ظرفیتهای بسیار بالاتر قابل مدیریتتر کنند و در نتیجه رشد وضعیت را به عنوان محدودیت اصلی باقیمانده برای رسیدگی، مطرح سازند.
EIP-8037 با بازنگری در هزینه عملیات ایجادکننده وضعیت جدید، به این عدم تعادل رسیدگی میکند. طبق این پیشنهاد، ایجاد یک حساب کاربری در مجموع ۱۹۷,۹۰۰ گس هزینه خواهد داشت که جهش بزرگی نسبت به ۳۶,۶۰۰ گس فعلی برای همین عملیات است. علاوه بر این، استقرار یک قرارداد ۲۴ کیلوبایتی از ۴,۹۴۷,۲۰۰ گس مورد نیاز فعلی به حدود ۳۷.۸ میلیون گس افزایش مییابد.
بوترین توضیح داد: «اساساً، این کمهزینهترین راهحل برای اجازه دادن به ابعاد مختلف گس در EVM است.»
گزینههای دیگر شامل رها کردن مقیاسپذیری، پذیرش تمرکز بیشتر، یا کاهش هزینههای گس تقریباً تمام عملیات دیگر است. طبق گفته همبنیانگذار اتریوم، گزینه آخر نیاز به تغییرات گسترده دارد و حتی ممکن است در نهایت عملیات اساسی EVM را به زیر یک واحد گس سوق دهد.
اگر این پیشنهاد در نهایت تصویب شود، یک مخزن گس وضعیت نیز معرفی خواهد کرد که هزینه ایجاد وضعیت را از گس اجرای عادی جدا میکند. بوترین گفت که این امر به قراردادهای بزرگ و فراخوانیهای خاص اجازه میدهد تا حتی اگر هزینههای مربوط به وضعیت آنها از حد معمول ۱۶.۷ میلیون گس تراکنش فراتر رود، کار کنند.
نکته مهم دیگری که از توضیحات بوترین به دست آمد این است که این مخزن تمام مشکلات سازگاری را حل نخواهد کرد، با توجه به اینکه برخی برنامهها محدودیتهای گس ثابتی را در قراردادهای خود یا مکانیسمهای پل دارند.
چنین ویژگیهایی به راحتی قابل ارتقا نیستند و بوترین حتی نسبت به پل OP Stack هشدار مشخصی داد که به گفته او، تحت قانون جدید ممکن است در معرض تراکنشهای مخرب قرار گیرد که باعث شکست برداشتها شود.
با این حال، برخی راهحلهای احتمالی وجود دارد که شامل تغییر نحوه پردازش بازپرداختها و افزودن یک مخزن متفاوت برای هزینههای دسترسی به وضعیت، علاوه بر پیشبرد EIP-8141 است. این پیشنهاد به تراکنشها اجازه میدهد تا محدودیتهای اجرا و گس را به طور مستقیمتری مشخص کنند، اما مانند سایر تغییرات بالقوه، میتواند مشکلات بیشتری را معرفی کرده و ارتقاهای برنامهریزی شده را بیشتر به تعویق بیندازد.



