پاپرترید: توکنی که فقط با باختن به دست میآید، حالا قابل فروش نیست
پروتکل معاملات آتی دائمی مبتنی بر HyperEVM، پاپرترید (Papertrade)، در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که توکن PAPER از انتقال خارج از قرارداد پشتیبانی نخواهد کرد. تیم توسعهدهنده دلیل این تصمیم را جلوگیری از معاملات دستکاریشدهای میداند که میتواند ثبات مالی پروتکل را تهدید کند. در حال حاضر هیچ جدول زمانی برای تغییر این وضعیت وجود ندارد.
دارندگان توکن PAPER کاملاً دست خالی نخواهند ماند. آنها میتوانند توکنهای خود را استیک (stake) کرده و سود خود را به صورت USDC دریافت کنند. با این حال، امکان انتقال توکن به کیف پول دیگر یا لیست کردن آن در صرافی وجود ندارد، که به معنای آن است که توکن PAPER در حال حاضر هیچ قیمت بازاری ندارد.
پاپرترید در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ راهاندازی شد و معاملات آتی مصنوعی دائمی بر روی بیتکوین و اتریوم را با اهرمی تا ۱۰۰۰ برابر ارائه میدهد.
موقعیتهای باختدادهشده (wiped-out positions) بخش مرکزی طراحی پاپرترید را تشکیل میدهند. توکن PAPER تنها برای معاملهگرانی ضرب میشود که متحمل ضرر میشوند یا موقعیتشان لیکوئید (liquidated) میشود. معاملهگران سودآور هیچ توکنی دریافت نمیکنند.
نرخ اولیه ضرب توکن ۱۰۰ PAPER به ازای هر ۱ دلار ضرر است. این نرخ با رشد استخر نقدینگی پروتکل فراتر از ۲ میلیون دلار کاهش خواهد یافت، بنابراین بازندگان بعدی توکن کمتری به ازای هر دلار ضرر نسبت به بازندگان اولیه دریافت خواهند کرد.
عرضه اولیه توکن صفر بوده است. هیچ پیشضرب (pre-mine) یا تخصیص اولیهای به تیم یا سرمایهگذاران وجود نداشته است. این پروژه این رویکرد را به عنوان یک راهاندازی منصفانه (fair launch) معرفی میکند که هدف آن پاداش دادن به معاملات فعال به جای سفتهبازی منفعلانه است.
فعالیت اولیه به هر معیاری قابل توجه بوده است. تا اواسط اکتبر ۲۰۲۶، پاپرترید گزارش داده است که بیش از ۱ تریلیون دلار حجم معاملات اسمی (notional trading volume) را پردازش کرده است.
حجم اسمی، کل اندازه اهرمی موقعیتها را محاسبه میکند، نه پولی که معاملهگران واقعاً درگیر آن هستند. با اهرمهایی تا ۱۰۰۰ برابر، مقدار کمی وثیقه میتواند رقم اسمی عظیمی ایجاد کند، بنابراین این عدد بیشتر نشاندهنده میزان اهرم است تا میزان سپردهها.
گزارش شده است که این پروتکل دهها میلیون دلار درآمد ایجاد کرده است که بخش عمدهای از آن از زیان معاملهگران حاصل شده است. همچنین گزارش شده است که از زمان راهاندازی، دهها میلیون دلار به استیککنندگان PAPER سرازیر شده است.
مشارکت در استیکینگ به طرز چشمگیری بالا بوده است، به طوری که دادههای اولیه نشان میدهد بین ۹۴ تا ۹۸ درصد از توکنهای PAPER استیک شدهاند. این موضوع منطقی به نظر میرسد، زیرا وقتی توکنی قابل فروش نباشد، استیکینگ اساساً تنها کاری است که میتوان با آن انجام داد.
استیککنندگان، USDC را از کارمزد پروتکل و همچنین سود مازاد بالای سقف نرم ۵ میلیون دلاری دریافت میکنند. به عبارت عملی، هنگامی که ذخیره پروتکل از این آستانه فراتر رود، سود اضافی به صورت استیبلکوین به استیککنندگان منتقل میشود.
نگرانی اعلام شده، دستکاری است. پاپرترید استدلال میکند که قابلیت انتقال آزاد توکن PAPER میتواند استراتژیهای معاملاتی را تشویق کند که به ثبات مالی پروتکل آسیب میرساند.
نگه داشتن توکن PAPER در داخل قرارداد، این چرخه را قطع میکند. ضررها همچنان توکن تولید میکنند و توکنها همچنان USDC تولید میکنند، اما هیچ بازار ثانویهای وجود ندارد که بتواند برنامه ضرب توکن را به یک ماشین آربیتراژ تبدیل کند.
برای معاملهگران، این تصمیم مشخص میکند که توکن PAPER در حال حاضر چیست: ادعایی بر درآمد آتی پروتکل، نه یک دارایی نقدشونده. هر کسی که توکنهای PAPER ضربشده را به عنوان یک جایزه دلداری تلقی میکند که میتواند آن را نقد کند، باید انتظارات خود را تعدیل کند. پرداخت به آرامی، به صورت USDC، و به ادامه کسب درآمد پروتکل بستگی دارد.
این وابستگی، ریسک کلیدی است. درآمد استیککنندگان به زیان معاملهگران و کارمزدها گره خورده است. اگر حجم معاملات کاهش یابد یا معاملهگران به طور مداوم برنده شوند، توزیع سود ممکن است کاهش یابد. و از آنجایی که توکن PAPER قابل فروش نیست، دارندگان هیچ راه خروجی جز جمعآوری هر آنچه بازده استیکینگ ارائه میدهد، ندارند.
نرخ ضرب کاهشی، پیچیدگی دیگری را اضافه میکند. شرکتکنندگان اولیه توکن PAPER را با سخاوتمندانهترین نسبت دریافت کردند. با رشد استخر نقدینگی فراتر از ۲ میلیون دلار، بازندگان جدید شرایط رقیقشدهای دریافت میکنند که به کسانی که زودتر رسیدند و زودتر باختند، پاداش میدهد.



