کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) به دنبال پایان دادن به یکی از پیچیده‌ترین اختلافات در امور مالی آمریکا است. ابزار این نهاد، یک تعریف است.
این کمیسیون پیشنهاد کرده است که قراردادهای رویداد (event contracts) مرتبط با ورزش، سیاست، فرهنگ و آب و هوا را در تعریف قانونی خود از “سوآپ” (swaps) بگنجاند. این اقدام، بازارهای پیش‌بینی را تحت نظارت فدرال قوی‌تری قرار می‌دهد، در حالی که چندین ایالت معتقدند این بازارها شکلی از قمار در لباسی فاخرتر هستند.
CFTC همزمان در دو جبهه اقدام کرد. در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۲۶، این نهاد یک قانون نهایی موقت (Interim Final Rule) را همراه با اطلاعیه‌ای برای پیشنهاد قانون‌گذاری (Notice of Proposed Rulemaking) صادر کرد.
قانون موقت به بخش “استثناء” می‌پردازد. این قانون بیان می‌کند که محصولات قمار به سبک کازینو، از جمله شرط‌بندی‌های ورزشی و بازی‌های کازینویی، تحت قانون بورس کالا (Commodity Exchange Act) به عنوان سوآپ محسوب نمی‌شوند.
قانون پیشنهادی به بخش “شمول” می‌پردازد. این قانون، قراردادهای رویداد مبتنی بر ورزش، سیاست و آب و هوا را در تعریف سوآپ جای می‌دهد.
این پیشنهاد هدف مشخصی دارد. تمرکز آن بر قراردادهای رویداد است که در بازارهای قراردادی تعیین‌شده (designated contract markets) ثبت‌شده نزد CFTC، که به اختصار DCMs نامیده می‌شوند، معامله می‌شوند.
DCMs بورس‌های ثبت‌شده در سطح فدرال هستند؛ مکان‌های تحت نظارت که در آن‌ها قراردادهای آتی و محصولات مشابه معامله می‌شوند. قرار دادن این خط‌کشی به این معناست که محل معامله محصول به اندازه خود محصول اهمیت دارد.
جدول زمانی این اقدامات از استانداردهای واشنگتن سریع بود. CFTC قوانین را در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ به کاخ سفید ارسال کرد و کمتر از دو هفته بعد منتشر شدند.
هر دو اقدام اکنون برای دریافت نظرات عمومی منتشر شده‌اند. مهلت ارائه نظرات در مورد قانون موقت و پیشنهاد پیشنهادی، ۳۰ روز پس از انتشار است.
زمان‌بندی این اقدامات تصادفی نیست. چندین ایالت ادعا می‌کنند که پلتفرم‌هایی مانند Kalshi و Polymarket قوانین قمار آن‌ها را نقض می‌کنند.
CFTC دیدگاه مخالف را اتخاذ کرده است. این نهاد معتقد است که صلاحیت انحصاری فدرال بر این بازارها را داراست.
مایکل اس. سلیگ، رئیس CFTC، اعلام کرده است که قراردادهای رویداد در حوزه نظارتی کمیسیون قرار می‌گیرند. قانون‌گذاری جدید تلاشی برای رسمی کردن این موضع در قالب مقررات است، نه اینکه آن را به بحث و جدل واگذار کند.
دادگاه‌ها پاسخ قاطعی ارائه نکرده‌اند. دادگاه‌های تجدیدنظر در این زمینه تصمیمات متناقضی صادر کرده‌اند.
برخی از احکام به نفع اختیارات ایالتی بر قراردادهای رویداد صادر شده‌اند. برخی دیگر نیز بر اولویت قانون فدرال (federal preemption) برای بازارهای ثبت‌شده نزد CFTC تأکید کرده‌اند.
اولویت قانون فدرال، اصل حقوقی است که طبق آن قانون فدرال می‌تواند در برخی حوزه‌ها بر قانون ایالتی غلبه کند. در صورت اعمال این اصل، تنظیم‌کنندگان قمار ایالتی قدرت محدودی بر یک بازار پیش‌بینی ثبت‌شده نزد CFTC خواهند داشت.
حرکت اصلی در اینجا ماهیت تعریفی دارد و تعاریف در حقوق مالی وزن واقعی دارند. اینکه چیزی به عنوان سوآپ محسوب شود یا نه، تعیین می‌کند که کدام نهاد نظارتی مجاز به تدوین قوانین، بازرسی دفاتر و انجام اقدامات اجرایی است.
با پیوند دادن قراردادهای رویداد به تعریف سوآپ، CFTC تلاش می‌کند بازارهای پیش‌بینی را در چارچوب قوانین مشتقات فدرال تثبیت کند. با استثناء کردن محصولات قمار به سبک کازینو در همان زمان، این نهاد نشان می‌دهد که ادعای اختیار بر هر شرط‌بندی در آمریکا را ندارد.
به نظر می‌رسد پاسخ این پیشنهاد به شدت به محل معامله بستگی دارد. یک قرارداد رویداد که در یک DCM ثبت‌شده نزد CFTC فهرست شده است، با شرط‌بندی که توسط یک اپراتور دارای مجوز ایالتی انجام می‌شود، متفاوت تلقی می‌گردد.
دوره اظهار نظر، گام بعدی است که باید مورد توجه قرار گیرد. در طول ۳۰ روز پس از انتشار، پلتفرم‌ها، مقامات ایالتی، مدافعان مصرف‌کننده و بورس‌ها فرصتی خواهند داشت تا مخالفت کنند یا خواستار تغییرات شوند.
برای Kalshi، Polymarket و سایر فعالان این بخش، پیامدها به شیوه‌ای آرام و مبتنی بر کاغذ، وجودی هستند. برچسب‌گذاری شدن به عنوان یک بازار سوآپ یا یک اپراتور قمار، تعیین می‌کند که آن‌ها به چه کسی پاسخگو هستند، کجا می‌توانند فعالیت کنند و با چه سرعتی می‌توانند رشد کنند.
