بانک مرکزی ژاپن بزرگترین تغییر سیاست خود را در دههها اخیر اعمال کرد، اما ین همچنان در برابر دلار آمریکا تضعیف شد. این بانک روز ۱۸ سپتامبر نرخ بهره معیار خود را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و به ۱.۲۵ درصد رساند که بالاترین سطح از سال ۱۹۹۵ محسوب میشود. با این حال، ین در واکنش به این تصمیم به سمت نرخ ۱۵۸ ین در برابر هر دلار آمریکا سقوط کرد.
این تصمیم با رأی ۷ به ۲ به تصویب رسید و اعضای هیئت مدیره، توئیچیرو آسادا و آیانو ساتو، با آن مخالفت کردند. مسئله اصلی در اینجا مدیریت انتظارات بازار است. ین در هفتههای پیش از این نشست به دلیل انتظار بازار برای استفاده بانک مرکزی ژاپن از این فرصت برای اعلام روند عادیسازی سریعتر سیاستها، در حال تقویت بود. اما در عوض، تیم کازوئو اوئدا، رئیس بانک مرکزی، افزایش نرخ بهره را بدون اظهارات حمایتی که بتواند بازارهای مالی را متقاعد کند چرخه انقباض پولی دارای شتاب واقعی است، اعلام کرد.
زمانبندی این وضعیت را به طور قابل توجهی ناپایدارتر میکند. تعطیلات “هفته نقرهای” ژاپن اندکی پس از نشست بانک مرکزی آغاز میشود و معاملهگران توکیو را از میزهای خود دور میکند و نقدینگی را در بازارهای مبتنی بر ین در لحظهای نامناسب کاهش میدهد.
ژاپن تجربه دردناک و اخیر دقیقا با همین پویایی دارد. در طول تعطیلات “هفته طلایی” در آوریل-مه ۲۰۲۶، وزارت دارایی ژاپن مداخلات بیسابقهای به ارزش تقریبی ۱۱.۷ تریلیون ین (حدود ۷۳ میلیارد دلار) را برای حمایت از ین انجام داد. کل هزینهها در ماه پیرامون این مداخله به معادل ۹۶.۴ میلیارد دلار رسید.
حتی با نرخ ۱.۲۵ درصد، نرخ بهره معیار ژاپن همچنان به طور قابل توجهی پایینتر از نرخهای اکثر اقتصادهای بزرگ باقی میماند. این شکاف همچنان ین را به یک ارز تأمین مالی جذاب برای معاملات “کری” (carry trades) تبدیل میکند؛ جایی که سرمایهگذاران در ارزهایی با بازدهی پایین وام میگیرند و سود حاصل را در ارزهایی با بازدهی بالاتر سرمایهگذاری میکنند. عدم توانایی بانک مرکزی ژاپن در اعلام افزایش سریعتر نرخ بهره به طور موثر به معاملهگران کری اعلام کرد که اختلاف نرخ بهره به سرعت مورد انتظار در حال کاهش نیست.
سطح ۱۵۸ ین در برابر دلار در حال حاضر قلمرویی ناخوشایند است و حرکت به سمت ۱۶۰ ین در طول معاملات کمحجم تعطیلات میتواند وزارت دارایی را مجبور به مداخله کند.
