کوین سنتر در خصوص مقررات قانون GENIUS در مورد صدور، عرضه و فروش استیبل کوینهای پرداختی به وزارت خزانهداری اعلام نظر کرد
کوین سنتر، مرکز تحقیقاتی و حمایتی مستقل غیرانتفاعی که بر مسائل سیاست عمومی مرتبط با فناوریهای رمزارز مانند بیت کوین و اتریوم تمرکز دارد، در نامهای به وزارت خزانهداری ایالات متحده، نظرات خود را در مورد مقررات پیشنهادی قانون GENIUS در زمینه صدور، عرضه و فروش استیبل کوینهای پرداختی ارائه کرده است. این سازمان با هدف ترویج درک بهتر این فناوریها و ایجاد فضایی نظارتی که آزادی نوآوری در شبکههای بلاکچین باز را حفظ کند، فعالیت میکند.
تمرکز بر بخشهای کلیدی مقررات پیشنهادی
قانون GENIUS، صدور استیبل کوینهای پرداختی را برای هر شخصی غیر از صادرکننده مجاز استیبل کوین پرداختی (PPSI) غیرقانونی اعلام میکند. هرگونه مشارکت آگاهانه در نقض این ممنوعیت، مشمول مجازاتهای کیفری خواهد بود. بخش پیشنهادی § 1523.2، محدودیتهای قانون GENIUS را در مورد صدور استیبل کوین پرداختی اجرا میکند و در بند (d) خود، فعالیتهایی را که به منزله مشارکت در صدور غیرقانونی تلقی میشوند، مشخص میسازد. این نامه به طور عمده بر بخش پیشنهادی § 1523.2(d) متمرکز است.
ابهام در تعریف مشارکت و نگرانیهای کوین سنتر
بخش پیشنهادی § 1523.2(d) فهرستی «غیر جامع» از رفتارهایی را شناسایی میکند که ممکن است فرد را به عنوان مشارکتکننده در صدور غیرقانونی استیبل کوین پرداختی تلقی کرده و او را در معرض مجازاتهای کیفری قرار دهد. کوین سنتر ابراز نگرانی کرده است که بندهای (2) و (3) بخش پیشنهادی § 1523.2(d) ممکن است شامل فعالیتهایی شود که کنگره در تعریف ارائهدهنده خدمات دارایی دیجیتال (DASP) در 12 U.S.C. § 5901(7)(B) از آن مستثنی کرده است، از جمله اعتبارسنجی تراکنشها، بهرهبرداری از دفتر کل توزیعشده، و مشارکت در استخرهای نقدینگی یا سازوکارهای مشابه برای تأمین نقدینگی در تراکنشهای همتا به همتا.
پیشنهادات برای شفافسازی
کوین سنتر پیشنهاد میکند که وزارت خزانهداری هرگونه فهرست غیرجامع را با محدودیتهای روشنی در مورد آنچه مشارکت محسوب میشود، همراه کند. شفافسازی مثالهای ذکر شده در بندهای (2) و (3) بخش پیشنهادی § 1523.2(d) میتواند ابهامات را کاهش دهد، اما این مسئله را که آیا فعالیتهای مشابه میتوانند به عنوان شکلی از مشارکت که در فهرست ذکر نشده، تلقی شوند، حل نمیکند. این سازمان معتقد است که وزارت خزانهداری باید به صراحت بیان کند که صرف انجام فعالیتهای شرح داده شده در 12 U.S.C. § 5901(7)(B) به تنهایی، مشارکت محسوب نمیشود و باید ارتباطی مشخص با صادرکننده و کمک مادی هدفمند به صدور غیرقانونی مورد نیاز باشد.
تفسیر «هماهنگی» و «بازارگردانی»
در خصوص بند پیشنهادی § 1523.2(d)(2) که به فردی که «با صادرکننده برای تسهیل مراحل کلیدی صدور، مانند جذب مشتری یا ضرب استیبل کوینهای پرداختی، هماهنگی میکند» اشاره دارد، کوین سنتر تأکید میکند که واژه «هماهنگی» باید به گونهای تعریف شود که شامل افرادی که هیچ توافق یا رابطهای با صادرکننده ندارند و به طور هدفمند به صادرکننده در صدور غیرقانونی کمک نمیکنند، نشود. این سازمان همچنین در مورد بند پیشنهادی § 1523.2(d)(3) که به «بازارگردان برای استیبل کوین پرداختی تازه صادر شده، توزیعکننده استیبل کوین پرداختی تازه صادر شده به خریداران، یا در دسترس قرار دادن استیبل کوین پرداختی تازه صادر شده برای معاملات بازار ثانویه» میپردازد، ابراز نگرانی کرده است. کوین سنتر معتقد است که تعریف «بازارگردان» و زبان مربوط به معاملات بازار ثانویه باید شفافتر شود تا از تلقی مشارکت در صدور غیرقانونی صرفاً به دلیل در دسترس قرار دادن استیبل کوین در بازار ثانویه جلوگیری شود.
تعریف «صادرکننده» و معاملات معاف
کوین سنتر تعریف پیشنهادی «صادرکننده» را مناسب دانسته و توصیه میکند که دو شرط آن حفظ شود. این سازمان معتقد است که ضرب یا ایجاد استیبل کوین پرداختی نباید به تنهایی مبنای کافی برای وضعیت صادرکننده باشد. همچنین، کوین سنتر از اجرای بخش پیشنهادی § 1523.4(c) توسط وزارت خزانهداری که سه دسته از معاملات معاف را مشخص میکند، حمایت کرده و معتقد است که این دستهها واضح هستند.
در پایان، کوین سنتر از وزارت خزانهداری خواسته است تا محدودیتهای روشنی را برای مشارکت در بخش پیشنهادی § 1523.2(d) تعیین کند، هماهنگی را در بند (2) شفافسازی نماید، و بند (3) را به کمک هدفمند و قابل توجه به توزیع اولیه صادرکننده محدود کند. این سازمان همچنین بر حفظ دو شرط در تعریف پیشنهادی صادرکننده و حفظ بخش پیشنهادی § 1523.4(c) بدون تغییر تأکید کرده است. این اصلاحات به وزارت خزانهداری امکان میدهد تا به کمکهای عمدی در صدور غیرقانونی رسیدگی کند و در عین حال اطمینان حاصل شود که توسعه نرمافزار مستقل، عملیات شبکه، اعتبارسنجی تراکنشها و تأمین نقدینگی به تنهایی منجر به مسئولیت کیفری تحت 12 U.S.C. § 5902(f) نمیشود.



