کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) دستورات دادگاه فدرال را برای وادار کردن یک ساکن سابق لانگ آیلند نیویورک و شرکتش به پرداخت بیش از ۲۸۸ میلیون دلار دریافت کرده است.
جزئیات پرونده
این پرونده بر روی یک صندوق کالا متمرکز است که به عنوان طرح پانزی فعالیت می‌کرد. این نهاد نتیجه این پرونده را در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ در بیانیه مطبوعاتی ۹۳۱۱-۲۶ اعلام کرد. دستورات صادر شده سه دسته پول را پوشش می‌دهند: جبران خسارت، بازگرداندن سود حاصل از تخلف و جریمه‌های نقدی مدنی.
نحوه عملکرد طرح
بر اساس گزارش CFTC، از سرمایه‌گذاران خواسته شده بود تا پول خود را در صندوقی سرمایه‌گذاری کنند که ادعا می‌شد در معاملات آتی، اختیار معامله یا سایر کالاها فعالیت دارد. با این حال، این معاملات ساختگی بودند. به جای کسب بازده از بازارها، این عملیات از پول شرکت‌کنندگان جدید برای پرداخت به شرکت‌کنندگان قبلی استفاده می‌کرد.
انواع مجازات‌ها
مبلغ کل بیش از ۲۸۸ میلیون دلار است که بین جبران خسارت، بازگرداندن سود حاصل از تخلف و جریمه‌های مدنی تقسیم می‌شود. هر بخش وظیفه متفاوتی را بر عهده دارد.
جبران خسارت با هدف جبران کامل زیان قربانیان انجام می‌شود و نشان‌دهنده پولی است که باید به افرادی که مورد کلاهبرداری قرار گرفته‌اند، بازگردانده شود.
بازگرداندن سود حاصل از تخلف، سودهای نامشروع را هدف قرار می‌دهد. دادگاه‌ها از این ابزار برای سلب سودهایی که متخلفان از سوءرفتار خود به دست آورده‌اند، استفاده می‌کنند تا کلاهبرداری در نهایت به یک سود خالص در ترازنامه آن‌ها تبدیل نشود.
جریمه‌های نقدی مدنی به عنوان مجازات عمل می‌کنند. این جریمه‌ها فراتر از بازپرداخت خسارت هستند و برای بازدارندگی هم متهمان و هم هر فرد دیگری که در حال بررسی طرح مشابهی است، در نظر گرفته شده‌اند.
بازگشت به حوزه سنتی
پرونده‌های اخیر اجرای قوانین توسط CFTC شامل مواردی مربوط به دارایی‌های دیجیتال و کلاهبرداری از فلزات گرانبها بوده است. این پرونده بازگشتی به حوزه سنتی این نهاد است: بازارهای کالای تنظیم‌شده و صندوق‌هایی که در آن‌ها معامله می‌کنند.
این نهاد این اقدام را بخشی از تلاش مستمر خود برای جبران زیان سرمایه‌گذاران و بازدارندگی از سوءرفتار توصیف کرده است.
درس‌هایی برای سرمایه‌گذاران
برای سرمایه‌گذاران، این پرونده یادآوری می‌کند که یک طبقه دارایی تنظیم‌شده، تضمین‌کننده یک اپراتور قانونی نیست. معاملات آتی و اختیار معامله در بورس‌های معتبر انجام می‌شوند، اما یک صندوق که ادعا می‌کند در آن‌ها معامله می‌کند، همچنان می‌تواند ساختگی باشد.
درس عملی در این زمینه، تأیید و راستی‌آزمایی است. هر کسی که پول خود را به مدیر یک صندوق می‌سپارد، باید بتواند تأیید کند که مدیر به درستی ثبت شده است و فعالیت معاملاتی واقعاً وجود دارد.
