OpenAI به کارکنان خود هشدار میدهد: اگر کسی قصد اغوای شما را داشت، ابتدا فکر کنید که آیا جاسوس نیست؟
شرکت OpenAI در برخی از آموزشهای داخلی خود به کارکنانش هشدار میدهد که در صورت مواجهه با تلاش برای اغوا، ابتدا احتمال جاسوس بودن فرد مقابل را در نظر بگیرند. این شرکت همچنین دو قانون روزمره دیگر را به کارکنان خود یادآوری کرده است: پوشیدن لباس با لوگوی شرکت در خارج از محیط کار ممنوع است و پس از اتمام جلسات، تختههای سفید باید پاک شوند تا از دسترسی افراد غیرمجاز به اطلاعات جلوگیری شود.
این محتوای آموزشی در حالی منتشر میشود که در تاریخ ۹ اکتبر، عبدالرحمن الفوزان، مهندس OpenAI، در یک اتاق جلسه دستگاه ضبط صدا کار گذاشته بود و توسط FBI دستگیر شد. روزنامه وال استریت ژورنال پس از این حادثه، این محتوای آموزشی را افشا کرد و همچنین اشاره کرد که کارکنان شرکتهای Anthropic و Google نیز هشدارهای مشابهی دریافت کردهاند.
یکی از نکات قابل توجه در این آموزشها، هشدار در مورد “جاسوسان اغواگر” (honeypot spies) است؛ روشی که در آن فردی با استفاده از روابط جنسی یا عاشقانه به هدف خود نزدیک میشود. طبق گزارشها، OpenAI در برخی از آموزشهای داخلی خود به کارکنان هشدار داده است که اگر کسی قصد اغوای شما را داشت، ممکن است در این دسته قرار گیرد. ارین وو، خبرنگار وال استریت ژورنال، این نکته را در پلتفرم X به صورت خلاصه اینگونه بیان کرد: “اگر کسی قصد اغوای شما را داشت، ابتدا فکر کنید: آیا او جاسوس نیست؟”
در این آموزشها به یک حادثه نیز اشاره شده است. یکی از کارکنان OpenAI فرزند خود را به یک زمین بازی در سانفرانسیسکو برده بود که در آنجا فردی غریبه با او شروع به صحبت کرد و به تدریج بحث را به سمت شغل آن کارمند کشاند. وال استریت ژورنال این حادثه را نه صرفاً کنجکاوی، بلکه تلاشی از سوی یک جاسوس توصیف کرده است.
OpenAI همچنین مثالی از نحوه عملکرد واحدهای اطلاعاتی خارجی در قبال دیپلماتهای آمریکایی در روسیه را برای کارکنان خود شرح داده است: ابتدا زنی موطلایی با شامپاین وارد اتاق هتل دیپلمات میشود؛ پس از امتناع او، زنی موقرمز جایگزین میشود و سپس مرد جوانی فرستاده میشود.
کارشناسان امنیت سایبری همچنین دو نکته دیگر را یادآوری کردهاند: اول اینکه ممکن است کسی برای خرید اسرار تجاری پول پرداخت کند و دوم اینکه صحبت کردن در مکانهای عمومی مانند کافهها ممکن است شنود شود. قوانین روزمره نیز جزئیتر هستند: پوشیدن لباس با لوگوی OpenAI در خارج از دفتر ممنوع است؛ هنگام استفاده از حمل و نقل عمومی، تلفن همراه و لپتاپ باید با برچسبهای ضد جاسوسی پوشانده شوند؛ و پس از اتمام جلسات، تختههای سفید باید پاک شوند، حتی در داخل دفتر نیز نباید اطلاعاتی روی تخته سفید باقی بماند تا از جاسوسی توسط کارکنان خدماتی جلوگیری شود.
حادثه اخیر ضبط صدا یکی از عوامل تسریعکننده این اقدامات امنیتی بوده است.
فرد دستگیر شده، الفوزان، ۳۵ ساله و تبعه عربستان سعودی است که از ژوئیه ۲۰۲۵ در OpenAI به عنوان مهندس مشغول به کار بوده و اکنون اخراج شده است. در تاریخ ۳۰ سپتامبر، OpenAI هنگام اسکن اتاقهای جلسه، دستگاه ضبط صدایی را که با دستمال کاغذی پیچیده شده بود، در پشت تلویزیون یکی از اتاقهای جلسات سطح بالا پیدا کرد. او در حال حاضر به جرم شنود غیرقانونی متهم شده است که حداکثر مجازات آن ۵ سال زندان و جریمه ۲۵۰ هزار دلاری است؛ او به سرقت اسرار تجاری یا کار برای دولت خارجی متهم نشده است.
اگرچه OpenAI اعلام کرده است که هیچ نشانهای مبنی بر دسترسی یا خروج او از وزنههای مدل، کد منبع یا دادههای مشتری وجود ندارد، اما پیشرفتهای جدید در مورد وضعیت پرواز او صورت گرفته است. دادستانی در تاریخ ۸ اکتبر درخواست کرده بود که دادخواست محرمانه بماند و نوشت که او و همسر و یکی دیگر از اعضای خانوادهاش بلیط یک طرفه برای پرواز در تاریخ ۱۲ اکتبر از سانفرانسیسکو به مقصد عربستان سعودی از طریق استانبول رزرو کرده بودند، بنابراین دادستانی معتقد است که او توانایی و انگیزه خروج زودهنگام را دارد. جلسه بعدی دادگاه در تاریخ ۱۹ اکتبر برگزار خواهد شد.
در واقع، اقدامات امنیتی OpenAI از این پرونده آغاز نشده است. روزنامه فایننشال تایمز در ژوئیه سال گذشته گزارش داد که پس از راهاندازی مدل DeepSeek در ژانویه ۲۰۲۵، OpenAI امنیت خود را افزایش داده است: فناوریهای محرمانه در رایانههای آفلاین نگهداری میشوند، ورود به مناطق حساس نیاز به اسکن اثر انگشت دارد، و اتصال به اینترنت در شبکه شرکت به طور پیشفرض ممنوع است و برای اتصال به اینترنت نیاز به تأیید جداگانه است.
آیا واقعاً کسی در بیرون مراقب است؟ وال استریت ژورنال به نقل از رندی وات، از شرکت SRW که به مدیران ارشد شرکتها مشاوره میدهد، میگوید: “گرفتن یک نفر به این معنی است که پنج یا شش نفر دیگر در بیرون وجود دارند.” او همچنین افزود که ممکن است طرف مقابل نه تنها به دنبال اطلاعات فنی یا استراتژیک، بلکه به دنبال اطلاعات شخصی نیز باشد تا از آن برای باجگیری یا سوءاستفاده از افراد استفاده کند.



