در سال ۲۰۱۰، سناتور بلانش لینکلن در صحن سنا هشدار داد که بازارهای پیش‌بینی می‌توانند به مسیری مخفی برای قمار ورزشی تبدیل شوند. پانزده سال بعد، او در ازای دریافت پول، به یکی از این بازارها کمک می‌کند تا آن در را باز نگه دارد.
لینکلن، دموکرات ایالت آرکانزاس که در تدوین قانونی که اکنون بازارهای پیش‌بینی را تنظیم می‌کند، نقش داشته است، به عنوان لابی‌گر برای شرکت Kalshi ثبت‌نام کرده است. استدلال فعلی او به تنظیم‌کنندگان فدرال، تفاوت چشمگیری با موضع اولیه او دارد.
هشدار اولیه در ژوئیه ۲۰۱۰، در جریان بحث‌های سنا بر سر قانون اصلاحات وال استریت و حفاظت از مصرف‌کننده داد-فرانک (Dodd-Frank) مطرح شد. لینکلن استدلال می‌کرد که بازارهای پیش‌بینی با نظارت ضعیف می‌توانند با پوشاندن شرط‌بندی‌ها به عنوان «قرارداد رویداد»، قوانین قمار را دور بزنند.
او حتی مثال‌هایی نیز ذکر کرد. به عقیده او، سوپر بول، کنتاکی دربی و مسابقات گلف مسترز همگی اهداف آسانی برای این نوع محصولات بودند.
لینکلن به همکاران خود در سنا گفت: «این نوع قراردادها هیچ هدف تجاری واقعی را دنبال نمی‌کنند. بلکه صرفاً برای قمار استفاده خواهند شد.»
در ژوئیه ۲۰۲۵، شرکت لینکلن، Lincoln Policy Group، نظرات خود را به کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) ارائه داد. این درخواست اصرار داشت که این نهاد صلاحیت انحصاری بر تمام بازارهای پیش‌بینی، از جمله قراردادهای رویدادهای ورزشی را اعمال کند.
استدلال او این بار به شدت بر جنبه تجاری متمرکز بود. لینکلن به شیوه‌هایی اشاره کرد که این قراردادها با تبلیغات، فروش کالا و خدمات هتلداری در ارتباط هستند. او همچنین هشدار داد که واگذاری نظارت به ایالت‌های منفرد، منجر به ایجاد یک وضعیت آشفته و نامنسجم برای کسب‌وکارهای این بخش خواهد شد.
لینکلن در سال ۲۰۲۴ به عنوان لابی‌گر برای Kalshi ثبت‌نام کرد. شرکت او در آن سال ۱۸۰,۰۰۰ دلار از این شرکت برای لابی‌گری در زمینه مقررات قراردادهای رویداد دریافت کرد.
او همچنین در دادگاه از Kalshi حمایت کرده است. لینکلن از طریق یک لایحه amici curiae (دوست دادگاه) که به دادگاه استیناف حوزه سوم (Third Circuit) ارائه شد، از این شرکت پشتیبانی کرد؛ این بخشی از مبارزه‌ای گسترده‌تر بر سر این موضوع بود که آیا ایالت‌ها می‌توانند محصولات ورزشی Kalshi را تحت نظارت خود قرار دهند یا خیر.
قراردادهای ورزشی حدود ۷۷ درصد از حجم معاملات این پلتفرم را در اوایل سال ۲۰۲۵ تشکیل می‌دادند. گزارش شده است که این سهم در اواخر همان سال به بین ۸۰ تا ۹۰ درصد افزایش یافته است.
Kalshi به عنوان یک بازار تعیین‌شده توسط CFTC فعالیت می‌کند.
این وضعیت فدرال در قلب استراتژی حقوقی آن قرار دارد. این شرکت استدلال می‌کند که اگر قراردادهای رویدادهای ورزشی به عنوان مشتقات تحت نظارت فدرال محسوب شوند، قوانین قمار ایالتی نباید در مورد آن‌ها اعمال شود.
دادگاه استیناف حوزه سوم در مسئله پیش‌دستی فدرال (federal preemption) با Kalshi هم‌نظر بوده و این ایده را پذیرفته است که قانون فدرال کالاها می‌تواند قوانین ایالتی را در این زمینه لغو کند.
دادگاه‌های استیناف حوزه ششم و نهم مسیر دیگری را در پیش گرفتند و علیه این شرکت رأی دادند. این تصمیمات به ایالت‌ها اجازه می‌دهد تا قراردادها را به عنوان قمار تحت مقررات محلی تلقی کنند.
اظهارات لینکلن به CFTC به طور مؤثری از تنظیم‌کننده فدرال می‌خواهد که مداخله کرده و با اعلام اینکه کل این حوزه قلمرو آن است، سردرگمی را به نفع Kalshi حل کند.
قانون داد-فرانک پس از بحران سال ۲۰۰۸، مقررات مالی ایالات متحده را بازنگری کرد. این قانون، در کنار بسیاری موارد دیگر، چارچوبی را که CFTC امروزه برای نظارت بر قراردادهای رویداد استفاده می‌کند، تعیین کرد.
لینکلن نقش محوری در تدوین آن قانون ایفا کرد. اظهارات او در سال ۲۰۱۰ یک اظهارنظر اتفاقی از جایگاه پایین نبود. این سخنان از سوی یکی از کسانی بود که در حال نوشتن قوانین بود و توضیح می‌داد که این قوانین قرار بود از چه چیزی جلوگیری کنند.
هنگامی که نویسنده یک قانون، استدلالی را برای تفسیری ارائه می‌دهد که با اظهارات خود در صحن سنا در تضاد است، مخالفان در دادگاه‌ها و پایتخت‌های ایالتی، مطالب آماده‌ای برای استناد به او خواهند داشت.
برای Kalshi، دخالت لینکلن مزیت آشکاری دارد. معمار قانون داد-فرانک که برای نظارت فدرال استدلال می‌کند، به ادعای شرکت مبنی بر اینکه کنگره قصد داشته CFTC بر این محصولات نظارت کند، وزن می‌بخشد.
تنظیم‌کنندگان ایالتی و وکلای مخالف می‌توانند به هشدارهای او در سال ۲۰۱۰ به عنوان مدرکی دال بر آنچه کنگره در ابتدا از آن می‌ترسید، اشاره کنند. کلمات خود او دقیقاً محصولاتی را توصیف می‌کنند که اکنون بیشترین حجم معاملات Kalshi را به خود اختصاص داده‌اند.
شرکت‌های سنتی شرط‌بندی ورزشی و تنظیم‌کنندگان بازی‌های ایالتی نیز از نزدیک این تحولات را دنبال می‌کنند. یک محصول تحت نظارت فدرال که مانند شرط‌بندی ورزشی عمل می‌کند، می‌تواند به مشتریانی در ایالت‌هایی دسترسی پیدا کند که شرط‌بندی متعارف در آن‌ها محدود یا ممنوع است.
نکات کلیدی که باید مورد توجه قرار گیرند، نحوه واکنش CFTC به اظهاراتی مانند اظهارات لینکلن و اینکه آیا مدارهای قضایی بیشتری در مورد پیش‌دستی فدرال نظر خواهند داد، است.
