توکن‌های حاکمیتی سال‌هاست که در موقعیتی نامتعارف قرار دارند. این توکن‌ها کلید پروتکل‌هایی را در دست دارند که پول‌های کلانی را مدیریت می‌کنند، اما بسیاری از آن‌ها عمداً طوری طراحی شده‌اند که ارزش کمی یا هیچ ارزشی را جذب کنند.
بن دی‌فرانچسکو، مدیرعامل ScopeLift، معتقد است که این وضعیت در حال پایان یافتن است. او در قسمتی اخیر از برنامه “Uneasy Money” پادکست Unchained استدلال کرد که ارزش یک توکن حاکمیتی باید از هر آنچه یک مهاجم می‌تواند با سرقت دارایی‌های تحت حاکمیت آن به دست آورد، بیشتر باشد. او همچنین گفت که پوشش نظارتی برای ساخت توکن‌هایی که هیچ بازدهی برای دارندگان خود ندارند، در حال ناپدید شدن است.
«بهانه نظارتی در حال از بین رفتن است.»
توکن‌های حاکمیتی قدرت رأی‌دهی بر خزانه، پارامترها و قراردادهای یک پروتکل را اعطا می‌کنند. اگر ارزش بازار توکن‌های کافی برای کنترل یک رأی، کمتر از دارایی‌هایی باشد که آن آرا می‌توانند جابجا کنند، یک تسخیر خصمانه به جای یک ریسک حاشیه‌ای، به یک تصمیم منطقی تجاری تبدیل می‌شود.
چارچوب‌بندی دی‌فرانچسکو، ارزش توکن را از یک مزیت دلخواه برای دارندگان به یک الزام امنیتی برای خود پروتکل تبدیل می‌کند. جذب ارزش دیگر صرفاً یک امتیاز برای سرمایه‌گذار نیست، بلکه بخشی از مدل تهدید می‌شود.
بحث پنل پادکست که در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۲۶ برگزار شد، این موضوع را به قلمروهای مجاور گسترش داد. اعضای پنل به امنیت حاکمیت، تغییر شرایط بازار، سوءاستفاده‌های اخیر و آنچه در زمان توقف عملیات پروتکل‌ها رخ می‌دهد، پرداختند.
دی‌فرانچسکو ریشه مشکل را به یک حالت تدافعی بازمی‌گرداند. به گفته او، ترس از پیامدهای نظارتی، انتخاب‌های طراحی دائو (DAO) و توکن را برای حدود ۴ تا ۱۰ سال هدایت کرده است.
ساختارهای پیچیده ناشی از ترس نظارتی
در نتیجه، نسلی از ساختارهای عمداً پیچیده به وجود آمد. پروژه‌هایی که نگران بررسی توسط SEC بودند، توکن‌هایی ساختند که از ارتباطات آشکار با درآمد یا جریان نقدی اجتناب می‌کردند، به این امید که این فاصله آن‌ها را از قوانین اوراق بهادار دور نگه دارد.
او تاریخچه این موضوع را در یک پست وبلاگ ScopeLift به تاریخ ۱۳ مه ۲۰۲۶ گسترش داد. در آنجا، او رونق دائو را تا حدی ناشی از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر مشتاق سرمایه‌گذاری در توکن‌ها و تا حدی ناشی از پروژه‌هایی که به دنبال پناهگاه نظارتی بودند، توصیف کرد. او پیشنهاد کرد که انگیزه‌های پشت تشکیل دائو اکنون کمتر تحت تأثیر این انگیزه‌ها قرار می‌گیرند.
نقش ScopeLift و آینده توکن‌های حاکمیتی
موقعیت خود ScopeLift به این اظهارات وزن می‌بخشد. این شرکت که ابزارهای حاکمیت آن‌چین را می‌سازد، در اواخر مارس ۲۰۲۶ پس از اعلام توقف فعالیت Tally، عملیات پلتفرم Tally را بر عهده گرفت. این پلتفرم از آن زمان به Cactus تغییر نام داده و در حال حاضر نیازهای حاکمیتی بیش از ۴۰۰ دائو را پشتیبانی می‌کند.
برای پروتکل‌ها، اولین سوال ساده برای پرسیدن و دشوار برای پاسخ دادن است: آیا ارزش توکن حاکمیتی ما به طور قابل توجهی از آنچه که یک حمله موفق می‌تواند استخراج کند، بیشتر است؟ خزانه‌هایی که مقادیر زیادی استیبل‌کوین یا دارایی‌های آبی‌رنگ را در خود نگه می‌دارند و توسط توکن‌های با حجم معاملات کم اداره می‌شوند، در این دیدگاه بیشترین آسیب‌پذیری را دارند.
سوئیچ‌های کارمزد، اشتراک‌گذاری درآمد، بازخریدها و سایر مکانیسم‌هایی که توکن‌ها را به اقتصاد پروتکل مرتبط می‌کنند، اغلب به دلیل نگرانی‌های حقوقی کنار گذاشته می‌شدند. اگر توجیه نظارتی برای اجتناب از آن‌ها از بین برود، دارندگان ممکن است برای این ویژگی‌ها فشار بیشتری وارد کنند.
اظهارات دی‌فرانچسکو همزمان با بحث پنل در مورد سوءاستفاده‌ها و توقف پروتکل‌ها مطرح می‌شود. خروج خود Tally و تصمیم ScopeLift برای بر عهده گرفتن عملیات آن نشان می‌دهد که حتی زیرساخت‌های حاکمیتی اصلی نیز می‌توانند دست به دست شوند. صدها دائو به تداوم ابزارهایی وابسته هستند که ممکن است به ندرت به آن فکر کنند.
