بیتگو میخواهد یک نکته را کاملاً روشن کند: داراییهای مشتریان که در اختیار این شرکت قرار دارد، متعلق به بیتگو نیست که بتواند با آنها بازی کند.
اوژن هاهر، مدیر ارشد محصول، مجدداً تأکید کرده است که این شرکت صرفاً به عنوان امین عمل میکند و بیتگو نمیتواند بدون اجازه صریح مشتریان، به داراییهای آنها دست بزند یا آنها را مجدداً به کار گیرد.
زمانبندی این اظهارات اهمیت دارد. بیتگو در حال گسترش فعالیتهای خود به حوزههای کارگزاری اولیه (prime brokerage)، استیکینگ (staking) و داراییهای توکنیزه شده است. هر خط کسبوکار جدید، پرسش آشنایی را از سوی مشتریان نهادی مطرح میکند: پول من واقعاً کجا قرار دارد و چه کسی میتواند آن را جابجا کند؟
این تعهد نه تنها در متن تبلیغاتی، بلکه در توافقنامههای خدمات امانی بیتگو نیز قید شده است. این قراردادها تصریح میکنند که بیتگو بدون مجوز مستقیم مشتری، نمیتواند به داراییهای او دسترسی پیدا کند یا آنها را به کار گیرد.
ساختار مالکیت نیز از همین منطق پیروی میکند. مشتریان در تمام اوقات مالکیت کامل داراییهای خود را حفظ میکنند. هیچگونه انتقال مالکیتی هنگام سپردن وجوه به امانت بیتگو رخ نمیدهد.
بیتگو همچنین اعلام کرده است که داراییها به صورت کاملاً ۱ به ۱ نگهداری میشوند و هیچگونه بازتعهد (rehypothecation) وجود ندارد.
بازتعهد واژهای پیچیده است، اما به طور خلاصه به این معناست که یک امین، داراییهایی را که مشتری سپرده یا وثیقه کرده است، برای مقاصد خود، مانند وام دادن یا استفاده به عنوان وثیقه در جای دیگر، مجدداً به کار میگیرد. بیتگو میگوید که این اتفاق برای وجوه مشتریان رخ نمیدهد؛ هر سکهای که سپرده میشود، همان سکه نگهداری میشود.
داراییهای مشتریان در حسابهای مجزا نگهداری میشوند. این بدان معناست که آنها با ترازنامه خود شرکت تجمیع نمیشوند.
بیمه و فناوریهای امنیتی
علاوه بر این، بیتگو اعلام کرده است که تحت پوشش بیمهای تا سقف ۲۵۰ میلیون دلار از سوی لویدز لندن قرار دارد. این رقم سقف پوشش است و تضمین نمیکند که هرگونه زیان احتمالی به طور کامل جبران شود.
قراردادها تنها به اندازه سیستمهایی که آنها را اجرا میکنند، خوب هستند. بیتگو برای پشتیبانی از وعده خود به دو فناوری متکی است: کیف پولهای چند امضایی (multi-signature wallets) و محاسبات چندجانبه (multi-party computation)، که معمولاً به اختصار MPC نامیده میشود.
چند امضایی نسخه رمزارزی حساب بانکی مشترک است که برای هر چک به بیش از یک امضا نیاز دارد. تراکنش تنها زمانی انجام میشود که چندین کلید مجزا آن را تأیید کنند. هیچ طرفی به تنهایی نمیتواند وجوه را خارج کند.
MPC با مسیری متفاوت به نتیجه مشابهی دست مییابد. به جای چندین کلید کامل، یک کلید به صورت ریاضی به قطعاتی تقسیم میشود که در اختیار طرفهای مختلف قرار میگیرد. این قطعات برای امضای تراکنش همکاری میکنند، بدون اینکه کلید کامل هرگز در یک مکان واحد وجود داشته باشد.
به گفته بیتگو، هر دو سیستم، اختیار تراکنش یکجانبه را محدود میکنند. به عبارت سادهتر، این شرکت سیستمهای خود را طوری طراحی کرده است که حتی اگر کسی در داخل بخواهد، نتواند به طور پنهانی وجوه مشتریان را به تنهایی جابجا کند.
گسترش فعالیتها و نظارت
بیتگو دیگر صرفاً یک خزانه نیست. این شرکت به حوزه کارگزاری اولیه و خدمات استیبلکوین گسترش یافته و در حال توسعه پیشنهادات استیکینگ و داراییهای توکنیزه شده است.
بیتگو اعلام کرده است که به هزاران مشتری نهادی خدمات ارائه میدهد. بازوی بانکی این شرکت، BitGo Bank & Trust, NA، یک موسسه با منشور فدرال است که تحت نظارت دفتر کنترل ارز (Office of the Comptroller of the Currency) یا OCC قرار دارد. OCC نهاد نظارتی ایالات متحده است که بانکهای ملی را منشور و نظارت میکند.
هاهر همچنین استدلال کرده است که زیرساخت امانی قوی برای مقیاسپذیری سهام توکنیزه شده در بازارهایی که به صورت ۲۴ ساعته فعالیت میکنند، ضروری است. بورسهای سنتی سهام در شب و آخر هفتهها تعطیل میشوند، اما بازارهای رمزارز هرگز اینگونه نیستند. اگر سهام توکنیزه شده به صورت شبانهروزی معامله شوند، زیرساخت نگهداری آنها نیز باید به صورت شبانهروزی کار کند.
برای مشتریان نهادی، پیام اصلی درباره کنترل است. وجوه متعلق به آنها باقی میماند، مجزا نگهداری میشود و بدون تأیید آنها قابل استفاده مجدد نیست.
تنش جالبتر، تجاری است. کارگزاری اولیه و استیکینگ معمولاً حوزههایی هستند که امنا درآمد اضافی کسب میکنند و در برخی مدلهای کسبوکار، این درآمد از طریق به کارگیری داراییهای مشتریان حاصل میشود. بیتگو به طور موثر میگوید که بدون عبور از خط امین به کاربر داراییهای مشتری، در این حوزهها رشد خواهد کرد. مشتریان میتوانند در فعالیتهایی مانند استیکینگ مشارکت کنند، اما حالت پیشفرض این است که هیچچیز بدون اجازه آنها جابجا نمیشود.



