مشاور ارشد اقتصادی کاخ سفید معتقد است که آمار رسمی اقتصادی، بخشی مهم را نادیده گرفته‌اند و آن بخش، هوش مصنوعی است.
هوش مصنوعی؛ موتور پنهان رشد اقتصادی
کوین هتست، مدیر شورای اقتصاد ملی، استدلال می‌کند که منافع اقتصادی هوش مصنوعی ممکن است بسیار بیشتر از آن چیزی باشد که آمارهای کنونی قادر به ثبت آن هستند. او بر این باور است که بهره‌وری پنهان ناشی از هوش مصنوعی می‌تواند به آمریکا کمک کند تا از مشکل بدهی فزاینده خود رهایی یابد.
هتست در سخنرانی خود در باشگاه اقتصادی نیویورک در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، چشم‌اندازی را ترسیم کرد که به طور قابل توجهی بالاتر از اکثر پیش‌بینی‌ها قرار دارد. استدلال او بر مقایسه‌ای تاریخی استوار است: دوران اولیه اینترنت، زمانی که منافع حاصل از پیشرفت‌های محاسباتی به سختی در داده‌های دولتی قابل مشاهده بود.
هتست نرخ رشد پایه تولید ناخالص داخلی (GDP) را حدود ۴ درصد پیش‌بینی کرد، با فرض عدم وقوع شوک‌های خارجی. این رقم از هدف ۳ درصدی خود دولت نیز فراتر می‌رود. همچنین، این پیش‌بینی با اختلاف قابل توجهی از پیش‌بینی‌های بخش خصوصی که حدود ۲ درصد است، پیشی می‌گیرد.
شواهد از شرکت‌های پیشرو در هوش مصنوعی
شواهد او بر شرکت‌هایی متمرکز است که هوش مصنوعی را به کار گرفته‌اند. به گفته هتست، این شرکت‌ها شاهد افزایش قابل توجهی در فروش، اشتغال و دستمزدها در مقایسه با کسب‌وکارهایی هستند که از این فناوری استفاده نکرده‌اند. این نکته آخر اهمیت ویژه‌ای دارد. ترس غالب عمومی از هوش مصنوعی، از بین رفتن مشاغل است. اما هتست این روایت را وارونه می‌کند: او معتقد است شرکت‌هایی که هوش مصنوعی را پذیرفته‌اند، به دلیل افزایش بهره‌وری هر کارگر توسط این فناوری، بیشتر استخدام می‌کنند و دستمزد بیشتری می‌پردازند.
سرمایه‌گذاری عظیم در هوش مصنوعی
سرمایه‌گذاری، رکن دیگر این استدلال است. یک پیش‌بینی، سرمایه‌گذاری مرتبط با هوش مصنوعی در آمریکا را از سال ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۲، ۱۰.۳ تریلیون دلار برآورد می‌کند که به طور متوسط معادل ۳.۶۳ درصد از تولید ناخالص داخلی سالانه است. هتست به هزینه‌های سرمایه‌ای در حوزه‌هایی مانند مراکز داده و نیمه‌هادی‌ها به عنوان عاملی در جهت تحقق اهداف مالی دولت اشاره کرد.
چشم‌انداز خوش‌بینانه در برابر بدهی سنگین
این خوش‌بینی در برابر پس‌زمینه‌ای ناخوشایند قرار دارد. بدهی ملی آمریکا اکنون از ۴۰ تریلیون دلار فراتر رفته است که حدود ۱۵ تریلیون دلار از آن خارجی است. هدف اعلام شده دولت، کاهش نسبت کسری بودجه به تولید ناخالص داخلی به ۳ درصد تا پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ است. این هدف با هدف رشد پایدار ۳ درصدی تولید ناخالص داخلی همسو است.
اهرم‌های رشد اقتصادی
هتست دو اهرم دیگر علاوه بر رشد ناشی از هوش مصنوعی را شناسایی می‌کند. اول، کاهش نیروی کار فدرال که به گفته او می‌تواند منجر به صرفه‌جویی در بودجه شود. دوم، موج سرمایه‌گذاری خصوصی در زیرساخت‌های هوش مصنوعی که می‌تواند تولید را افزایش داده و در نتیجه درآمدهای مالیاتی را نیز بالا ببرد.
هشدارها و چالش‌ها
البته هتست یک نکته احتیاطی را نیز مطرح کرد. او اذعان داشت که عوامل خارجی غیرقابل پیش‌بینی (force majeure) می‌توانند پیش‌بینی‌ها را از مسیر خود منحرف کنند. همچنین، چالش‌هایی وجود دارند که شوک‌های ناگهانی محسوب نمی‌شوند. رشد نیروی کار به نظر می‌رسد کند شده است و اقتصاددانان به طور کلی مسیرهای رشد محافظه‌کارانه‌تری نسبت به کاخ سفید پیش‌بینی می‌کنند.
پیام مداوم هتست
پیام هتست ثابت بوده است. او بارها هوش مصنوعی را به عنوان محرک ایجاد شغل و تاب‌آوری اقتصادی بلندمدت معرفی کرده است، نه تهدیدی برای اشتغال. او همچنین ترجیح خود را برای راه‌حل‌های بخش خصوصی به جای مقررات سخت‌گیرانه در مدیریت ریسک‌های مرتبط با هوش مصنوعی اعلام کرده است.
سیگنال‌های سیاست‌گذاری برای سرمایه‌گذاران
برای سرمایه‌گذاران، واضح‌ترین سیگنال، جهت‌گیری سیاست‌گذاری است. اظهارات یک مقام ارشد اقتصادی که چشم‌انداز کسری بودجه را به سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی مرتبط می‌کند، نشان‌دهنده حمایت مداوم از مراکز داده، نیمه‌هادی‌ها و زیرساخت‌های مرتبط است.
بحث اندازه‌گیری بهره‌وری
استدلال مربوط به اندازه‌گیری بهره‌وری دو وجهی است. این موضوع کاملاً قابل قبول است که آمارها با تأخیر، بازتاب‌دهنده منافع واقعی باشند؛ دوران اینترنت یک سابقه قابل قبول است. اما این استدلال که منافع واقعی هستند اما در داده‌ها قابل مشاهده نیستند، در کوتاه‌مدت نیز دشوار است که رد شود. اگر شرکت‌های پذیرنده هوش مصنوعی به استخدام و افزایش دستمزد ادامه دهند، استدلال هتست به طور قابل توجهی تقویت می‌شود. اما اگر منافع عمدتاً به سود شرکت‌ها سرازیر شود و استخدام متوقف گردد، محاسبات سیاسی و مالی دشوارتر خواهد شد، به ویژه در کنار کاهش نیروی کار فدرال.
