رئیس سولانا: چین راهی برای مدیریت ارزهای دیجیتال خواهد یافت

چین سال‌ها پیش معاملات ارز دیجیتال را ممنوع کرد، اما علاقه به این حوزه هرگز از بین نرفته است.
این استدلال اصلی جوزف چِی، مدیر اجرایی شرکت سولانا (Solana Co.) است. وی در رویداد هفته بلاکچین کره (Korea Blockchain Week) اظهار داشت که چین، حتی پس از سال‌ها اعمال سخت‌گیرانه‌ترین قوانین در سطح جهان، راهی برای تنظیم یا مدیریت ارزهای دیجیتال پیدا خواهد کرد.
نکته مورد نظر وی این نبود که پکن قصد دارد به طور ناگهانی موضع خود را تغییر دهد. او پیشنهاد کرد که چین ممکن است به تدریج اجازه فعالیت‌های بیشتری در حوزه ارزهای دیجیتال را بدهد، در حالی که نظارت قاطع خود را حفظ می‌کند. وی همچنین تاکید کرد که این فرآیند زمان‌بر خواهد بود.
استدلال چِی بر یک مشاهده ساده استوار است: سرمایه‌گذاران، دانشگاهیان و توسعه‌دهندگان در چین، حتی تحت رژیم نظارتی که برای دلسرد کردن آن‌ها طراحی شده بود، همچنان به حوزه ارزهای دیجیتال علاقه‌مند بوده‌اند.
احتیاط پکن بی‌دلیل نبوده است. نگرانی‌های اصلی این کشور حول محور سفته‌بازی و کلاهبرداری متمرکز است. استدلال چِی این است که مدیریت، نه ممنوعیت، ممکن است مسیر عملی‌تری باشد.
یک توضیح در اینجا اهمیت دارد: سولانا کو (Solana Co.) یک شرکت خزانه است که بر خرید توکن SOL تمرکز دارد. این شرکت یک نهاد مجزا از بنیاد سولانا (Solana Foundation) است که با بلاکچین سولانا مرتبط است.
بنابراین، چِی به عنوان مدیر یک شرکت با منافع مستقیم در SOL صحبت می‌کند. این موضوع استدلال او را اشتباه نمی‌کند، اما به این معناست که خوش‌بینی وی در مورد تقاضای چین با منافع شرکتش همسو است.
اظهارات چِی همزمان با موج فزاینده رویدادهایی که با هدف توسعه‌دهندگان چینی برگزار می‌شود، مطرح شد.
در اکتبر ۲۰۲۵، رویداد Solana Accelerate APAC در شنژن برگزار شد. این رویداد با استقبال گسترده‌ای روبرو شد تا جایی که به دلیل ازدحام بیش از حد، تحت نظارت جزئی پلیس قرار گرفت.
رویدادهای بیشتری برای اکتبر ۲۰۲۶ در شهرهای بزرگ چین برنامه‌ریزی شده است که بر طیف وسیعی از موضوعات فناوری تمرکز دارند.
این رویکرد از آن جهت قابل توجه است که از چه چیزهایی اجتناب می‌کند. گردهمایی‌های توسعه‌دهندگان بر ساخت و ساز و آموزش فنی تمرکز دارند، نه معاملات. این امر به آن‌ها مشخصاتی متفاوت از فعالیت‌هایی می‌دهد که چین آن‌ها را ممنوع کرده است.
در سال ۲۰۱۷، پکن عرضه اولیه سکه (ICO) و جمع‌آوری سرمایه مبتنی بر ارز دیجیتال را ممنوع کرد. در سال ۲۰۲۱، این کمپین را گسترش داد و معاملات ارز دیجیتال را غیرقانونی اعلام کرد و استخراج را محدود ساخت.
هدف اعلام شده، محدود کردن ریسک‌های مرتبط با خروج سرمایه و بی‌ثباتی مالی بود.
این ممنوعیت‌ها بر معاملات داخلی، استخراج و فعالیت‌های مرتبط در سرزمین اصلی چین همچنان پابرجا هستند.
هنگ کنگ مسیر متفاوتی را در پیش گرفت. در سال ۲۰۲۳، این منطقه یک رژیم صدور مجوز را معرفی کرد که به پلتفرم‌های تایید شده اجازه می‌دهد به سرمایه‌گذاران خرد ارز دیجیتال خدمات ارائه دهند. این امر هنگ کنگ را به یک زمین آزمایش برای سیاست‌هایی تبدیل کرده است که چین ممکن است روزی به طور گسترده‌تری در نظر بگیرد.
اینجاست که ایده یک سیستم دوگانه مطرح می‌شود. قوانین سخت‌گیرانه در سرزمین اصلی پابرجا می‌مانند، در حالی که یک محیط مجاز و انعطاف‌پذیرتر در هنگ کنگ فعالیت می‌کند. چِی و دیگران در این صنعت استدلال کرده‌اند که این تقسیم‌بندی می‌تواند مدلی برای مدیریت ایمن‌تر و پیشروانه‌تر دارایی‌های دیجیتال ارائه دهد.
برای سرمایه‌گذاران، نکته اصلی در مورد جهت‌گیری است، نه زمان‌بندی. چِی از یک حرکت آهسته به سمت مدیریت فعالیت‌های ارز دیجیتال صحبت می‌کند و به صراحت می‌گوید که این امر زمان خواهد برد.
هنگ کنگ مکانی است که باید زیر نظر داشت. اگر بازار خرده‌فروشی مجاز آن بدون مشکلات عمده به فعالیت خود ادامه دهد، این امر استدلال مبنی بر اینکه ارزهای دیجیتال می‌توانند نظارت شوند نه ممنوع، تقویت می‌شود.
برای اکوسیستم‌های بلاکچین، رقابت توسعه‌دهندگان در حال حاضر آغاز شده است. تلاش سولانا برای ورود به شهرهای چین نشان می‌دهد که برخی پروژه‌ها می‌خواهند قبل از هرگونه تغییر سیاست، روابط خود را برقرار کنند.
خطرات نیز به همان اندازه واقعی هستند. ممنوعیت‌های چین از سال ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ همچنان در سرزمین اصلی قانون هستند. حتی رویدادهای شلوغ توسعه‌دهندگان نیز توجه پلیس را به خود جلب کرده است.
همچنین این سوال مطرح است که چه کسی این پیش‌بینی را انجام می‌دهد. یک شرکت خزانه SOL دلایل واضحی دارد که انتظار داشته باشد تقاضای چین در نهایت راهی برای خروج پیدا کند.
آنچه استدلال چِی را دشوار می‌سازد، خود الگو است. چین تلاش کرد ارزهای دیجیتال را از سیستم مالی خود حذف کند، اما علاقه به هر حال ادامه یافت، از سرمایه‌گذاران گرفته تا دانشگاهیان و توسعه‌دهندگانی که اتاق‌ها را در شنژن پر می‌کردند.