مدیرعامل نزدک: وال استریت با مشکل نقدینگی مواجه است، نه کمبود آن
آدنا فریدمن، مدیرعامل بورس نزدک (Nasdaq)، معتقد است که وال استریت با یک مشکل نقدینگی روبرو است؛ مشکلی که نه از کمبود پول، بلکه از جایگذاری نادرست آن ناشی می‌شود.
آزاد کردن سرمایه قفل شده
فریدمن در مصاحبه با CNBC اظهار داشت که توکنی‌سازی (Tokenization) می‌تواند میلیاردها دلار سرمایه قفل شده را آزاد کرده و دارایی‌ها را نقدشونده‌تر کند. وی در کنفرانس Swell شرکت ریپل (Ripple) در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۵ (۱۳ آبان ۱۴۰۴) گفت که در ساختار فعلی بازارها، “مقدار بسیار زیادی سرمایه قفل شده” وجود دارد.
این سرمایه به گفته او، در اتاق‌های پایاپای (Clearinghouses) و سیستم‌های کارگزاری سنتی انباشته شده است. در بازارهای مالی، این سپرده‌ها به شکل وثیقه و وجوهی هستند که تا زمان تسویه معاملات نگهداری می‌شوند. تسویه، مرحله‌ای در عملیات پشتیبانی است که در آن پول نقد و اوراق بهادار عملاً دست به دست می‌شوند. تا زمانی که این مرحله به پایان نرسد، پول در حالت غیرفعال باقی مانده و به جای استفاده در جای دیگر، در این فرآیند درگیر می‌شود.
توکنی‌سازی به عنوان راه حل
فریدمن استدلال می‌کند که دارایی‌های دیجیتال راه حلی برای این مشکل ارائه می‌دهند. از دیدگاه او، اوراق بهادار توکنی شده می‌توانند انتقال وثیقه را آسان‌تر کرده و پرداخت‌ها را تسریع کنند. تسویه سریع‌تر به معنای کاهش میزان پولی است که در هر لحظه در حالت تعلیق باقی می‌ماند.
در سپتامبر ۲۰۲۵ (شهریور ۱۴۰۴)، نزدک پیشنهادی را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) ارائه کرد تا امکان معامله و تسویه توکنی شده سهام عادی و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETFs) در بازارهای اصلی خود را فراهم کند. این اقدام نه در یک پلتفرم جانبی یا آزمایشی، بلکه در بازارهای اولیه که هسته اصلی کسب‌وکار نزدک را تشکیل می‌دهند، صورت می‌گیرد.
این پیشنهاد، تسویه را همچنان از طریق شرکت سپرده‌گذاری، پایاپای و نگهداری (Depository Trust & Clearing Corporation) که بیشتر با نام DTCC شناخته می‌شود، ادامه می‌دهد. بخش نوآورانه این طرح، امکان هدایت اختیاری به کیف پول‌های دیجیتال است. طبق این پیشنهاد، تسویه می‌تواند به جای حساب‌های سنتی، به یک کیف پول هدایت شود.
چارچوب طراحی توکن سهام
سپس در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴)، نزدک چارچوب طراحی توکن سهام را معرفی کرد. این چارچوب بر انتخاب ناشر و برابری نظارتی اولویت دارد. شرکت‌ها در مورد اینکه آیا و چگونه سهامشان توکنی شود، حق اظهار نظر دارند و سهام توکنی شده باید از قوانین مشابه سهام عادی پیروی کند.
فریدمن این ایده توکنی‌سازی را در تورهای مختلف مطرح کرده است. وی در کنفرانس FIA Boca در مارس ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) جمله کلیدی را بیان کرد که دیدگاه نزدک را خلاصه می‌کند: “مرحله بعدی نوآوری برای بازارهای اوراق بهادار.”
این توصیف او از توکنی‌سازی بود. وی در کنفرانس TOKEN2049 در سنگاپور در ماه اکتبر (مهر) نیز به این موضوع پرداخت و پتانسیل معاملات ۲۴ ساعته را مورد بحث قرار داد.
نکته حائز اهمیت این است که نزدک در حال راه‌اندازی یک ارز دیجیتال جدید نیست. این شرکت از فناوری توکن برای بهبود چارچوب‌های موجود سهام و اوراق بهادار استفاده می‌کند و فریدمن این تلاش را به گونه‌ای چارچوب‌بندی کرده است که کنترل ناشر و انطباق با مقررات را حفظ می‌کند.
ذینفعان و ریسک‌ها
مستقیم‌ترین ذینفعان این طرح، در صورت موفقیت، موسساتی خواهند بود که وثیقه ارائه می‌دهند و منتظر تسویه می‌مانند. آزاد شدن سرمایه از اتاق‌های پایاپای و سیستم‌های کارگزاری به این معنی است که این پول می‌تواند در جای دیگری سرمایه‌گذاری شود.
با حفظ زیرساخت تسویه موجود از طریق DTCC، نزدک ریسک را برای موسسات محتاط کاهش می‌دهد و پذیرش را محتمل‌تر می‌سازد، زیرا شرکت‌ها مجبور نیستند سیستم‌های مورد اعتماد خود را رها کنند.
ریسک‌ها عمدتاً مربوط به اجرا و تأیید هستند. درخواست به SEC یک پیشنهاد است و جدول زمانی برای هرگونه تصمیم نهایی در اسناد موجود مشخص نشده است. برابری نظارتی نیز باید در عمل ثابت شود، به این معنی که سهام توکنی شده باید همان سطح حفاظت از سرمایه‌گذار را که نسخه‌های سنتی ارائه می‌دهند، فراهم کند.
برای سرمایه‌گذاران، لیست پیگیری عملی کوتاه است: پیگیری نحوه رسیدگی SEC به درخواست سپتامبر ۲۰۲۵، نحوه واکنش ناشران به چارچوب طراحی مارس ۲۰۲۶ و اینکه آیا بحث معاملات ۲۴/۷ از مراحل کنفرانس به پیشنهادات رسمی منتقل می‌شود.
