فاندِرز فاند، شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر مورد حمایت پیتر تیل، رهبری خرید ۵ میلیون دلاری توکن در پروتکل وثیقه‌دهی رمزارزی Anvil را بر عهده گرفته است. این معامله، برخلاف دورهای معمول سرمایه‌گذاری سهامی، یک خرید مستقیم توکن است که یکی از شناخته‌شده‌ترین شرکت‌های دره سیلیکون را مستقیماً در دارایی حاکمیتی یک پروتکل دیفای (DeFi) درگیر می‌کند.
ساختار نوآورانه Anvil
Anvil بر بستر اتریوم با استفاده از ساختاری موسوم به “اعتبار اسنادی درون‌زنجیره‌ای” (on-chain letter of credit) فعالیت می‌کند. در امور مالی سنتی، اعتبار اسنادی تعهدی است که معمولاً از سوی یک بانک صادر می‌شود و تضمین می‌کند که در صورت تحقق شرایط خاص، پرداخت انجام خواهد شد. Anvil این نقش بانک را با قراردادهای هوشمند جایگزین کرده است. کاربران وثیقه‌هایی، عمدتاً ETH یا USDC، را در خزانه (vaults) قفل می‌کنند. این وثیقه‌های قفل‌شده سپس تضمین‌هایی را پشتیبانی می‌کنند که قابل برنامه‌ریزی بوده و برای مقاومت در برابر نکول طراحی شده‌اند. در این فرآیند، نیازی به واسطه‌ای برای تأیید هویت یا اعتبار افراد نیست.
این پروتکل با هدف حذف وام‌ها، پرداخت‌های بهره و واگذاری اموال به شخص ثالث ساخته شده است. Anvil همچنین در سطح پروتکل هیچ هزینه‌ای دریافت نمی‌کند. Anvil در ژانویه ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد و به عنوان یک پروژه متن‌باز و خودگردان از سوی بنیاد Acronym آغاز به کار کرد. ارزش کل قفل‌شده (TVL) این پروتکل در حال حاضر حدود ۱۰ میلیون دلار است، در حالی که این رقم در ژوئیه ۲۰۲۵ به اوج خود نزدیک به ۱۰۹ میلیون دلار رسیده بود.
حاکمیت و توکن ANVL
حاکمیت پروتکل از طریق توکن ANVL انجام می‌شود. عرضه کل این توکن ۱۰۰ میلیارد واحد است که حدود ۸۰ تا ۸۸ میلیارد واحد آن در گردش قرار دارد. تقریباً ۶۰ درصد از توکن‌های ANVL به شرکا و اعضای جامعه اختصاص یافته است. فعالیت‌های اخیر حاکمیتی منجر به گسترش لیست وثیقه‌های پذیرفته شده شد تا شامل EURC، cbBTC، sUSDe، WBTC و wstETH نیز گردد.
در زمینه امنیت، Anvil توسط شرکت‌های OpenZeppelin و Trail of Bits مورد حسابرسی قرار گرفته است. همچنین دو برنامه پاداش باگ (bug bounty) را از طریق Immunefi اجرا کرده است. Anvil توسط تایلر اسپالدینگ تأسیس شده است که پیش از این یکی از بنیان‌گذاران شرکت پرداخت رمزارزی Flexa بود. اسپالدینگ استدلال کرده است که ساختار Anvil تضمین‌های قابل تأیید را بدون ریسک نکول موجود در توافقات سنتی تولید می‌کند و این طراحی را هم برای دیفای و هم برای امور مالی متعارف مرتبط دانسته است.
سیگنال‌های سرمایه‌گذاری و چالش‌ها
مهم‌ترین سیگنال این سرمایه‌گذاری، ساختار آن است نه اندازه آن. مبلغ ۵ میلیون دلار از نظر استانداردهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر، مبلغی متوسط محسوب می‌شود، اما خرید مستقیم توکن، نتیجه سرمایه‌گذاری را مستقیماً به دارایی حاکمیتی پیوند می‌زند. این امر، فاندِرز فاند را در مسیری همسو با دارندگان ANVL قرار می‌دهد که سهام در یک شرکت توسعه‌دهنده این همسویی را ایجاد نمی‌کند. همچنین به این معنی است که این شرکت در تصمیم‌گیری‌های حاکمیتی پروتکل، مانند افزودن انواع جدید وثیقه، نقش دارد.
تصویر TVL نشان‌دهنده تنش آشکار است. پروتکلی که در حال حاضر حدود ۱۰ میلیون دلار ارزش قفل‌شده دارد و از نزدیک به ۱۰۹ میلیون دلار در گذشته کاسته شده است، هنوز باید ثابت کند که تقاضا برای تضمین‌های درون‌زنجیره‌ای می‌تواند رشد کرده و پایدار بماند. ریسک‌ها نیز قابل ذکر هستند؛ وثیقه‌هایی مانند بیت‌کوین بسته‌بندی شده (wrapped Bitcoin) و دلار مصنوعی (synthetic dollars) با ریسک‌های قرارداد هوشمند، نگهداری و ثبات قیمت (peg risk) همراه هستند و تضمینی که توسط یک دارایی با ثبات از دست رفته پشتیبانی شود، ضعیف‌تر از آن چیزی است که در ظاهر به نظر می‌رسد. با توجه به اینکه بخش عمده‌ای از ۱۰۰ میلیارد توکن ANVL در حال حاضر در گردش است، مسئله رقیق شدن آتی توکن کمتر مطرح است تا اینکه آیا استفاده واقعی می‌تواند دلیلی برای وجود توکن فراتر از حق رأی ایجاد کند.
