اوراق قرضه آمریکا و سیگنالهای بازار سهام: آیا بدترین دوران سپری شده است؟
نیویورک – در حالی که فدرال رزرو هنوز اقدامی نکرده است، بازار اوراق قرضه آمریکا به طور نامحسوسی نرخ بهره را برای این نهاد افزایش داده است. طبق گزارش وال استریت ژورنال، مایک ویلسون، استراتژیست ارشد سهام در مورگان استنلی، در آخرین گزارش هفتگی خود به یک الگوی نادر اشاره کرده است: افزایش ۱۲۰ واحدی بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله آمریکا از ماه فوریه، تقویت دلار و قیمت بالای نفت، همگی در مجموع منجر به انقباض قابل توجه شرایط مالی شدهاند. این وضعیت، فشار بر فدرال رزرو برای افزایش بیشتر نرخ بهره سیاستی را به شدت کاهش داده است.
ویلسون در گزارش “Weekly Warm-up” خود که روز دوشنبه منتشر شد، اظهار داشت که عوامل متعدد در حال حاضر در حال ترکیب شدن هستند و اثرات انقباض پولی در بازار اعمال شده است: بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله آمریکا از ماه فوریه ۱۲۰ واحد افزایش یافته، شاخص دلار تقویت شده و قیمت نفت در سطح بالایی باقی مانده است. این سه عامل با هم، انقباض واقعی در شرایط مالی را ایجاد کردهاند.
بازده اوراق قرضه دولتی در سراسر جهان در حال حاضر از ۴ درصد فراتر رفته است که اولین بار از سال ۲۰۰۰ رخ میدهد. ویلسون معتقد است که با توجه به اینکه بازار اوراق قرضه به طور قابل توجهی نرخهای بهره بالاتر را پیشبینی کرده است، فشار سیاستی بر رئیس فدرال رزرو، کوین وارش، در واقع کاهش یافته است. اگر دادههای شاخص قیمت مصرفکننده (CPI) در این هفته افزایش غیرمنتظرهای را نشان ندهد، شتاب افزایش بازده در بلندمدت ممکن است کند شود.
ویلسون توضیح داد که دلیل اینکه شاخص S&P 500 انقباض فعلی در شرایط مالی را به طور کامل منعکس نکرده است، این است که افزایش شاخص به شدت در تعداد کمی از سهام بزرگ فناوری با محوریت هوش مصنوعی متمرکز شده است – رشد این شرکتها به اندازهای است که بتواند در برابر افزایش هزینههای سرمایه مقاومت کند.
این واگرایی ساختاری در پهنای بازار به وضوح مشهود است. شاخص S&P 500 با وزن مساوی از ماه مارس ۶ درصد از شاخص با وزن بازار عقب مانده است، که نشان میدهد سهام عادی فشار بیشتری را از افزایش نرخ بهره بلندمدت متحمل شدهاند. ویلسون تاکید کرد که برای اکثر سهام، افزایش سریع بازده باعث آسیب واقعی شده است.
ویلسون به سرمایهگذاران توصیه میکند که دو شاخص کلیدی را برای تعیین اینکه آیا فشار بازار به اوج خود رسیده است، دنبال کنند.
اولین مورد، شاخص MOVE، یعنی شاخص نوسانات بازار اوراق قرضه است. ویلسون معتقد است که آنچه واقعاً مهم است، سطح مطلق بازده نیست، بلکه سرعت تغییر و نوسانات بازده است. کاهش شاخص MOVE سیگنال مهمی از کاهش فشار در بازار اوراق قرضه خواهد بود.
دومین مورد، عملکرد نسبی سهام مالی است. این هفته زمان انتشار گزارشهای سهماهه JPMorgan، Goldman Sachs، Citi و Wells Fargo است. ویلسون معتقد است که اگر گزارشهای مالی این بانکها قوی باشد، تا حد زیادی سیگنال “رفع کامل هشدار” را صادر خواهد کرد.
اگرچه ویلسون اذعان دارد که افزایش مداوم بازده ریسک تبدیل شدن به مانعی برای رشد را دارد، اما در حال حاضر معتقد است که این وضعیت هنوز رخ نداده است. او اشاره کرد که این افزایش بازده تا حد زیادی ناشی از تقاضای سرمایه ناشی از رشد اقتصادی خود است، نه صرفاً ناشی از تورم یا انتظارات سیاستی.
از منظر نرخ بهره واقعی، ویلسون با کسر نرخ بهره مؤثر وجوه فدرال (۳.۸۸ درصد) از CPI سالانه فعلی (حدود ۳.۴ درصد)، نشان داد که این اختلاف بسیار کمتر از اوجهای قبل از رکود در دورههای گذشته است، که نشاندهنده برآورد بیش از حد بدبینانه بازار از چشمانداز رشد است. با ترکیب این موضوع با انتظارات خوشبینانه از فصل گزارشدهی آتی، ویلسون به این نتیجه رسید که روند سهام آمریکا هنوز جای بهبود دارد.



