پندل فایننس (Pendle Finance) در سال جاری میلادی، یکی از تهاجمیترین چرخشهای کاهشی را در حوزه امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) به طور خاموش مهندسی کرده است. این پروتکل معاملاتی بازده، انتشار توکن خود را حدود ۹۲ درصد کاهش داده، عمق نقدینگی را ۴۰ درصد افزایش داده و اکنون توکنهای PENDLE را با نرخی ده برابر بیشتر از میزان تولید توکنهای جدید، بازخرید میکند.
این تحول به ژانویه ۲۰۲۶ بازمیگردد، زمانی که پندل مدل تشویقی الگوریتمی خود را با نام AIM (Algorithmic Incentive Model) راهاندازی کرد. این سیستم جایگزین فرآیند رایگیری دستی قدیمی برای تخصیص مشوقها شد و رویکردی خودکار را بر اساس ارزش کل قفل شده (TVL) و دادههای کارمزد مبادلات اتخاذ کرد.
هدف اولیه، کاهش ۳۰ درصدی انتشار توکن بود. اما آنچه در عمل اتفاق افتاد، کاهش نزدیک به ۹۲ درصدی تا اواسط سپتامبر ۲۰۲۶ بود.
تورم سالانه توکن PENDLE اکنون تنها ۰.۲ درصد است. برای درک بهتر این موضوع، نرخ تورم فعلی بیتکوین پس از هاوینگ ۲۰۲۴ حدود ۰.۸۵ درصد است. پندل، به عنوان یک توکن حاکمیتی DeFi، اکنون با سرعتی کمتر از یک چهارم سرعت تورم بیتکوین در حال افزایش است.
این پروتکل تا ۸۰ درصد از درآمد خود را به خرید توکنهای PENDLE در بازار آزاد اختصاص میدهد. درآمد از دو منبع اصلی حاصل میشود: بازده V2 و کارمزد مبادلات، به علاوه مکانیسم جدیدتر بوروس (Boros). درآمد تخمینی پروتکل برای سال ۲۰۲۶ حدود ۱۳ میلیون دلار برآورد شده است.
تا اواخر سپتامبر ۲۰۲۶، بازخرید انباشته بیش از ۲.۶۸ میلیون توکن PENDLE را پشت سر گذاشته بود که ارزشی تقریبی معادل ۳.۷ میلیون دلار داشت. نرخ سالانه بازخرید حدود ۲ درصد از عرضه کل را شامل میشود.
به ازای هر توکن PENDLE جدیدی که ایجاد میشود، پروتکل ده توکن را از بازار آزاد خریداری میکند.
تغییر مدل حاکمیتی و استیکینگ
سومین بخش از بازنگری توکنومیک پندل در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶ با راهاندازی sPENDLE، یک توکن استیکینگ نقدشونده که جایگزین مدل قدیمی قفل کردن توکن برای رأیدهی (vePENDLE) شد، صورت گرفت.
سیستم قدیمی نیازمند قفل کردن توکنها برای چندین سال بود. تنها حدود ۲۰ درصد از دارندگان واجد شرایط، توکنهای خود را قفل کرده بودند.
sPENDLE این مدل را دگرگون کرد. به جای قفل کردن توکنها برای سالها، استیککنندگان تنها با دوره ۱۴ روزه برداشت مواجه هستند. تا اوایل ژوئیه ۲۰۲۶، بیش از ۱۰۰ میلیون توکن PENDLE از طریق سیستم جدید استیک شده بود که نشاندهنده حدود ۳۶ درصد از کل عرضه است و نرخ مشارکت را نسبت به دوران vePENDLE تقریباً دو برابر کرده است.
حدود ۹۲ تا ۹۳ درصد از کیف پولهایی که sPENDLE را استیک کرده بودند، هرگز آن را برداشت نکردند.
افزایش ۴۰ درصدی عمق نقدینگی به این معنی است که معاملات بزرگتر میتوانند با تأثیر قیمتی کمتری اجرا شوند. این بهبود احتمالاً ناشی از اثرات ترکیبی تخصیص کارآمدتر مشوقها توسط AIM و افزایش مشارکت در استیکینگ است.
گذار از رأیگیری دستی حاکمیتی به توزیع الگوریتمی مشوقها، به ویژه شایسته توجه است. با خودکارسازی این فرآیند بر اساس معیارهای عینی مانند TVL و کارمزدها، پندل یک عامل مهم ناکارآمدی را حذف کرده است. کاهش ۹۲ درصدی انتشار توکن در مقایسه با هدف اولیه ۳۰ درصدی، نشان میدهد که سیستم دستی قدیمی برای جذب نقدینگی، هزینههای گزافی را متحمل میشده است.
ریسک این است که درآمد سالانه ۱۳ میلیون دلاری باید ثابت بماند یا رشد کند تا برنامه بازخرید بتواند سرعت فعلی خود را حفظ کند. اگر حجم معاملات بازده کاهش یابد، نسبت بازخرید ۱۰:۱ ممکن است محدودتر شود.



