کوین‌بیس اکنون به کاربران خود اجازه می‌دهد تا Open USD یا OUSD را در چهار شبکه Base، Ethereum، Solana و Tempo ارسال و دریافت کنند. این قابلیت در مناطق تحت پشتیبانی فعال است.
زمان‌بندی این اقدام بسیار دقیق است. OUSD در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ راه‌اندازی شد و کوین‌بیس تنها یک روز بعد، در اول اکتبر، پشتیبانی از آن را فعال کرد. برای یک استیبل‌کوین که قصد رقابت با بزرگترین توکن‌های دلاری در دنیای رمزارزها را دارد، حضور در یک صرافی بزرگ ظرف ۲۴ ساعت، حرکتی قدرتمند در آغاز راه محسوب می‌شود.
این ادغام شامل موارد اساسی است: انتقال OUSD به داخل و خارج از حساب‌های کوین‌بیس در چهار زنجیره پشتیبانی شده. کاربران می‌توانند این توکن را نگهداری کرده و آن را به کیف پول‌های خارجی در هر یک از این شبکه‌ها که برایشان مناسب است، منتقل کنند.
کوین‌بیس در اینجا صرفاً یک پلتفرم نیست. این شرکت همچنین یکی از شرکای موسس OUSD است، در کنار Mastercard، Shopify، Stripe و Visa. هر یک از این پنج شرکت، سهم برابری در این پروژه دارند.
این ساختار مالکیتی، هسته اصلی پیشنهاد این پروژه است. به جای اینکه یک شرکت توکن را صادر کند و منافع اقتصادی را به خود اختصاص دهد، OUSD بر اساس آنچه حامیان آن “مدل کنسرسیوم استاندارد باز” می‌نامند، عمل می‌کند.
OUSD همچنین فراتر از کوین‌بیس در حال معامله است. صرافی Kraken و صرافی غیرمتمرکز Uniswap هر دو دسترسی به آن را فراهم کرده‌اند و از همان ابتدا، حضوری برای این توکن در پلتفرم‌های متمرکز و آن‌چین ایجاد کرده‌اند.
کنسرسیوم اعلام کرده است که شرکای موسس بیش از ۱ میلیارد دلار نقدینگی برای راه‌اندازی متعهد شده‌اند.
بخش بزرگی از این عمق اولیه نقدینگی، از طریق بلاک‌چین اختصاصی استرایپ تأمین می‌شود.
Tempo، شبکه لایه ۱ جدید استرایپ، OUSD را با بیش از ۴۰۰ میلیون دلار نقدینگی اولیه اضافه کرده است.
برای کسب‌وکارها، ویژگی کلیدی، هزینه است. شرکت‌ها می‌توانند OUSD را با نسبت ۱:۱ با دلار، بدون کارمزد و بدون محدودیت حجمی، ایجاد (mint) و بازخرید (redeem) کنند. این جریان‌ها از طریق ادغام با بازیگران اصلی از جمله کوین‌بیس و استرایپ انجام می‌شود.
ذخایر در BlackRock، Lead Bank و BNY نگهداری می‌شوند. کنسرسیوم گواهی‌نامه‌های ماهانه منتشر می‌کند که بررسی‌های دوره‌ای توسط اشخاص ثالث برای تأیید وجود دارایی‌های پشتیبان است.
OUSD مستقیماً توکن‌های دلاری تثبیت شده موجود مانند USDT تسِر (Tether) و USDC سیرکل (Circle) را هدف قرار داده است. حامیان آن شرط بسته‌اند که حاکمیت مشترک و اقتصاد مشترک برای کسب‌وکارهایی که ترجیح می‌دهند به یک صادرکننده واحد وابسته نباشند، جذاب خواهد بود.
برنامه پذیرش استاندارد باز (Open Standard) به مقیاس‌پذیری متکی است. استراتژی کنسرسیوم بر جذب بیش از ۲۰۰ شرکت همکار برای گسترش استفاده در شبکه‌های پرداخت تمرکز دارد. هدف، جایگاه‌دهی OUSD برای پرداخت‌های فرامرزی و معاملات نهادی است.
فهرست شرکا شبیه به “چه کسی چه کسی” در دنیای جابجایی پول است. Visa و Mastercard شبکه‌های کارتی را اداره می‌کنند. Stripe پرداخت‌ها را برای کسب‌وکارهای آنلاین پردازش می‌کند. Shopify میزبان تجار است. Coinbase زیرساخت صرافی و آن‌چین را فراهم می‌کند.
برای کاربران کوین‌بیس، تغییر فوری عملی است. اکنون یک توکن دلاری دیگر در برنامه وجود دارد که قابل انتقال در چهار زنجیره است و توسط ذخایری در نزد متولیان شناخته شده پشتیبانی می‌شود.
یک پویایی قابل توجه نیز برای خود کوین‌بیس وجود دارد. این شرکت به عنوان یک شریک موسس و یک کانال توزیع عمده، منافع مستقیمی در موفقیت OUSD دارد. تصمیم آن برای فعال کردن انتقال‌ها یک روز پس از راه‌اندازی، نشان‌دهنده سرعت مطلوب آن برای آغاز پذیرش است.
آنچه باید در ادامه تماشا کرد: سرعت تبدیل بیش از ۱ میلیارد دلار نقدینگی متعهد شده به حجم واقعی معاملات، اینکه آیا صرافی‌ها و کیف پول‌های اضافی از کوین‌بیس، Kraken و Uniswap پیروی خواهند کرد، و اینکه گواهی‌نامه‌های ماهانه ذخایر چگونه با کاربران ارتباط برقرار می‌کنند. رشد Tempo نیز سیگنال دیگری است، با توجه به بیش از ۴۰۰ میلیون دلار نقدینگی اولیه OUSD آن.
