شبکه لیکویید دوباره فعال شده است، اما هیچ‌کس نمی‌تواند دارایی‌های خود را برداشت کند. طبق گزارش The Defiant، برداشت‌ها (Peg-outs)، که فرآیند تبدیل لیکویید بیت‌کوین (L-BTC) به بیت‌کوین واقعی است، همچنان معلق مانده‌اند، زیرا ذخایر این سایدچین حدود ۶۰۳ بیت‌کوین کمبود دارد.
لیکویید اعلام کرده است که برداشت‌ها تا زمانی که ذخایر به طور کامل هر L-BTC در گردش را پوشش ندهند و بررسی‌های امنیتی تکمیل نشوند، از سر گرفته نخواهند شد.
مشکل در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۲۶ آغاز شد. یک باگ در Elements، نرم‌افزاری که لیکویید را پشتیبانی می‌کند، به فردی اجازه داد تا L-BTC را بدون مجوز ایجاد و برداشت کند.
حدود ۳۹۹۶ تا ۴۰۰۰ بیت‌کوین از ذخایر فدراسیون خارج شد. ارزش این برداشت در آن زمان حدود ۳۲۰ میلیون دلار بود.
ذخایر فدراسیون پیش از این سوءاستفاده، حدود ۴۲۰۵ بیت‌کوین نگهداری می‌کرد. در بدترین نقطه بحران، این میزان به تنها ۱۹۷ بیت‌کوین کاهش یافت.
بازیگران کلاه سفید (White-hat actors) تا ۷ سپتامبر، حدود یک روز پس از برداشت غیرمجاز، تقریباً ۳۴۰۰ بیت‌کوین را بازگرداندند.
با این حال، پس از این بازگردانی، بین ۵۹۸ تا ۶۰۳ بیت‌کوین همچنان بازنگشته باقی ماند. در اواسط سپتامبر، گزارش شده است که ذخایر حدود ۸۶ درصد از عرضه L-BTC موجود را پوشش می‌داد.
کلیدهای امضای نگهداری شده توسط اعضای فدراسیون به خطر نیفتادند. همچنین کلید مجوز برداشت SideSwap (SideSwap’s Peg-out Authorization Key) نیز دست نخورده باقی ماند.
لیکویید تولید عادی بلاک و تراکنش‌های کاربران را در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۶ از سر گرفت. افراد اکنون می‌توانند L-BTC را در داخل شبکه مجدداً ارسال و دریافت کنند.
تا تاریخ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶، برداشت‌ها همچنان متوقف مانده‌اند. لیکویید راه‌اندازی مجدد را به چندین شرط گره زده است.
آدام بک، مدیرعامل Blockstream، به ذینفعان اطمینان داده است که نسبت ۱:۱ برداشت‌ها در نهایت پوشش داده خواهد شد. هیچ تاریخ مشخصی برای از سرگیری برداشت‌ها در گزارش‌های موجود ذکر نشده است.
سایر دارایی‌های صادر شده در لیکویید از این آسیب در امان ماندند. USDT و دارایی‌های واقعی توکنیزه شده در شبکه مختل نشدند و به عملیات عادی بازگشته‌اند.
لیکویید یک سایدچین بیت‌کوین است که توسط Blockstream مدیریت می‌شود. کاربران بیت‌کوین را در قبال دریافت L-BTC نزد یک فدراسیون، گروهی از اعضا که به طور مشترک از طریق چند امضایی (multisig) ذخایر را کنترل می‌کنند، قفل می‌کنند. L-BTC قرار است به صورت یک به یک با بیت‌کوین نگهداری شده در آن ذخایر قابل بازخرید باشد.
این سازوکار “پگ دو طرفه” (two-way peg) نامیده می‌شود. بیت‌کوین وارد می‌شود، L-BTC خارج می‌شود و برعکس نیز باید به همان روانی عمل کند.
این طراحی به دو عامل بستگی دارد: یکپارچگی ذخایر چند امضایی و قابلیت اطمینان نرم‌افزاری که پگ را اجرا می‌کند. در ماه سپتامبر، عامل دوم شکست خورد.
برای هر کسی که L-BTC در اختیار دارد، مسئله فوری نقدینگی است. توکنی که قابل بازخرید به دارایی زیربنایی خود نباشد، حتی اگر صادرکننده قول بازپرداخت کامل را بدهد، با توکنی که قابل بازخرید است، متفاوت عمل می‌کند.
رقم پوشش ۸۶ درصدی، ریسک را نشان می‌دهد. بیشتر پشتوانه وجود دارد، اما شکاف واقعی است و پر کردن آن به پر شدن کسری از طریق روش‌هایی بستگی دارد که در گزارش‌ها مشخص نشده است.
اصرار لیکویید بر پوشش کامل پیش از بازگشایی برداشت‌ها، مسیری محتاطانه است. راه‌اندازی مجدد برداشت‌ها با پوشش ۸۶ درصدی می‌تواند باعث هجوم برای خروج شود و آخرین کسانی که اقدام به برداشت می‌کنند، چیزی برای ادعا نداشته باشند.
حرکت برنامه‌ریزی شده به سمت ذخیره‌سازی سرد (cold storage) نیز نشان‌دهنده تغییر در اولویت‌های عملیاتی است.
