مایکل سیلور معتقد است آینده سرمایهداری آمریکا در یک صفحه جا میشود. او در اجلاس «فناوری آزادی دیسی» که توسط «مؤسسه سیاست بیتکوین» برگزار شد، چارچوبی را که «لایحه حقوق دیجیتال» نامیده است، تشریح کرد. این چارچوب بر پنج اصل اساسی بنا شده است: حقوق ایجاد، انتشار، نگهداری، انتقال و استفاده از داراییهای دیجیتال.
هدف اعلام شده او «توانمندسازی ۱۰ میلیون شرکت جدید برای جذب سرمایه» از طریق توکنهای دیجیتال است؛ هدفی که تا زمانی که ریاضیات پشت آن را در نظر نگیرید، جسورانه به نظر میرسد.
از حدود ۴۰ میلیون کسبوکار در ایالات متحده، تنها حدود ۴۰۰ کسبوکار میتوانند به طور مؤثر به بازارهای سرمایه عمومی دسترسی پیدا کنند. این نرخ موفقیت ۰.۰۰۱ درصد است.
استدلال سیلور این است که توکنهای دیجیتال میتوانند به عنوان مسیری برای ورود عمل کنند که عرضههای اولیه عمومی (IPO) سنتی هرگز فراهم نکرودهاند. به جای پیمودن فرآیند پرهزینه و نیازمند وکلای زیاد برای عمومی شدن، شرکتهای کوچکتر میتوانند توکن منتشر کنند تا سرمایه را مستقیماً از سرمایهگذاران جذب کنند.
سیلور مقایسهای صریح بین چارچوب سادهشده خود و لایحه CLARITY که در حال حاضر در بحثهای نظارتی در حال بررسی است، انجام داد. قانون CLARITY حدود ۶۳۰ صفحه دارد و به نظر سیلور، این صفحات بیشتر بر محدودیتها تمرکز دارند تا توانمندسازی.
پیشنهاد متقابل او به طور عمدی حداقلی است: پنج حق. ایجاد داراییهای دیجیتال. انتشار آنها. نگهداری شخصی آنها. انتقال آزادانه آنها. استفاده از آنها در تجارت.
او به طور خاص چارچوب حقوق دیجیتال را به هوش مصنوعی مرتبط کرد و استدلال کرد که ترکیب هوش مصنوعی و تشکیل سرمایه بدون اصطکاک میتواند طبقه جدیدی از شرکتهای چابک و سریعالحرکت را ایجاد کند.
فراتر از انتشار توکن، پیشنهاد سیلور مستقیماً به رابطه بخش بانکی با بیتکوین حمله میکند. او طرفدار اجازه دادن به بانکها برای نگهداری بیتکوین و وامدهی در برابر آن بود؛ فعالیتهایی که در حال حاضر با اصطکاک نظارتی مواجه هستند.
مانع خاصی که او مشخص کرد، وزندهی ریسک ۱۲۵۰ درصدی بازل است که به داراییهای رمزارزی اعمال میشود. در عمل، این وزندهی ریسک به این معنی است که بانکها باید مقدار عظیمی سرمایه را در برابر هر بیتکوینی که در ترازنامه خود دارند، نگهداری کنند، که عملاً نگهداری و وامدهی را برای مؤسسات مالی سنتی غیراقتصادی میکند.
سیلور همچنین بر اهمیت حقوق نگهداری شخصی تأکید کرد و اطمینان داد که افراد توانایی نگهداری داراییهای دیجیتال خود را بدون اتکای اجباری به متولیان شخص ثالث حفظ کنند.
این پیشنهاد به استیبلکوینها نیز گسترش مییابد. سیلور بر پتانسیل بازده رقابتی در داراییهای دیجیتال تأکید کرد؛ موضوعی که با پیشرفت قانونگذاری استیبلکوین در کنگره، اهمیت فزایندهای یافته است.
