چین تصمیم گرفت همراه هوش مصنوعی شما به یک سرپرست نیاز دارد. قوانینی که از ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شده‌اند، اکنون هر سرویس هوش مصنوعی را که برای تعامل عاطفی پایدار با کاربران ساخته شده است، تنظیم می‌کنند.
این مقررات به عنوان اولین قوانین ملی در جهان که به طور خاص این دسته را هدف قرار داده‌اند، توصیف می‌شوند. هدف اعلام شده ساده است: جلوگیری از اتکای مردم به چت‌بات‌ها به جای انسان‌های دیگر.
این چارچوب نامی بوروکراتیک و مناسب دارد: «اقدامات موقت برای مدیریت خدمات تعامل انسان‌نمای هوش مصنوعی». «انسان‌نما» در اینجا به معنای هوش مصنوعی است که مانند انسان عمل می‌کند، از نوعی که روز بد شما را به خاطر می‌سپارد و می‌پرسد چگونه گذشت.
این اقدامات در ۱۰ آوریل ۲۰۲۶ صادر شد. چندین نهاد دولتی، از جمله اداره فضای سایبری چین، تنظیم‌کننده اصلی اینترنت کشور، آن‌ها را با هم تدوین کردند.
اولین الزام، صداقت است. ارائه‌دهندگان باید به وضوح به کاربران اعلام کنند که در حال صحبت با یک هوش مصنوعی هستند، نه یک شخص.
دوم، یک تایمر است. خدمات باید هر دو ساعت یک بار یادآوری استفاده را ارسال کنند.
سوم، سنگین‌ترین الزام است. انتظار می‌رود ارائه‌دهندگان در صورت بروز علائم پریشانی یا وابستگی در کاربران مداخله کنند. در صورت لزوم، این مداخله می‌تواند شامل تماس با سرپرستان کاربر باشد.
طراحی نیز در معرض بررسی قرار دارد. این قوانین ویژگی‌هایی را که برای ایجاد اعتیاد یا دستکاری عاطفی کاربران به گونه‌ای که به روابط واقعی آن‌ها آسیب برساند، ممنوع می‌کنند.
محدودیت‌های سنی، تیزترین لبه مقررات را تشکیل می‌دهند. کاربران زیر ۱۸ سال از برقراری روابط صمیمی مجازی با هوش مصنوعی منع شده‌اند.
کودکان زیر ۱۴ سال با مانع بیشتری روبرو هستند. آن‌ها قبل از دسترسی به رابط‌های هوش مصنوعی عاطفی، به رضایت والدین نیاز دارند.
دامنه نیز اهمیت دارد. ابزارهای صرفاً کاربردی خارج از این قوانین قرار می‌گیرند، بنابراین چت‌باتی که ایمیل‌ها را پیش‌نویس می‌کند یا به سوالات کدنویسی پاسخ می‌دهد، هدف نیست. این مقررات برای برنامه‌هایی اعمال می‌شود که همراهی عاطفی مداوم را تقویت می‌کنند.
بزرگترین پلتفرم‌های چین منتظر آزمایش مرزها نماندند. Alibaba، ByteDance و Tencent ویژگی‌های خدمات همراه هوش مصنوعی خود را در یا قبل از مهلت مقرراتی غیرفعال یا محدود کردند.
این خدمات به صدها میلیون کاربر خدمات می‌دادند.
این قوانین ناشی از نگرانی در مورد سلامت روان و پویایی اجتماعی است. تنظیم‌کنندگان، خطر را به عنوان وابستگی عاطفی و جایگزینی روابط انسانی واقعی با روابط مصنوعی تعریف کردند.
پاسخ چین، تنظیم مستقیم انگیزه است. با ممنوعیت طراحی اعتیادآور و الزام به مداخله هنگام تلاش کاربران، این قوانین سعی در تغییر هدف تجاری از حداکثر زمان صرف شده در برنامه به چیزی نزدیک‌تر به رفاه کاربر دارند.
این فرآیند هنوز به پایان نرسیده است. از سپتامبر ۲۰۲۶، پیشنهادات بیشتری در دست بررسی است که نشان می‌دهد مقامات این را به عنوان یک چارچوب در حال تحول با تمرکز بر محافظت از خردسالان و محدود کردن آسیب‌های روانی می‌بینند.
انطباق یک هزینه یک‌باره نیست. تشخیص علائم پریشانی یا وابستگی نیازمند سیستم‌های نظارت مداوم، رویه‌های تشدید و در برخی موارد، راهی برای تماس با سرپرست است.
به عنوان اولین چارچوب ملی از نوع خود، رویکرد چین یک الگوی عملی برای سایر دولت‌ها ارائه می‌دهد، چه بخواهند آن را کپی کنند، تعدیل کنند یا رد کنند.
سوال کلیدی باز، اجرا است. قوانین مربوط به «علائم وابستگی» به شدت به نحوه تعریف این اصطلاح توسط تنظیم‌کنندگان و میزان تهاجمی بودن حسابرسی آن‌ها از ارائه‌دهندگان بستگی دارد.
